(G)een doorsnee dag

Daar zit ie dan om 07:00 uur al aan het werk. Mijn vader en moeder zijn naar het werk. Daar zit ik dan, lekker bij opa op zijn arm en zelf is ie ook aan het werk. Jawel vanuit het huis van mijn vader en moeder. Zijn electronische schrijfkastje mee, dat gekke praatkastje bij de hand. En met die spullen bij de hand ‘regeert’ ie de grote mensen van die school waar hij nu voor werkt. En het lukt hem nog ook. Zelfs met mij, die kleine broekpoeper op zijn arm. Met 1 hand bedient hij dat schrijfkastje. Dan weer met dat praatding aan zijn oor. En ik luister lekker mee. Ik ben hartstikke nieuwsgierig omdat ik iemand anders uit dat oorkastje hoor praten. “Uhrrruh mmgguh”; maar ze snappen niet wat ik zeg. “Volgens mij is er wat storing op de lijn Jan”; zegt iemand anders in het oor van opa aan de andere kant. Ik lach. Als ik heb opgehangen loopt opa al zingend met mij, zijn kleine badmuts op de arm, rondjes in de huiskamer. Hij lacht ook. Het is ook zo’n rustige, vrolijke man. Ik geniet met volle teugen. Mijn opa, kun je nog trotser zijn?

Advertenties