Gevangene van de hemel?

Mooi najaarsweer. Net een week terug van een vakantie in Frankrijk. Heerlijk de accu opgeladen. Geheel verstoken van alle contact met de buitenwereld; geen tv, geen wifi, geen telefoon (uitgezet). Tijd gehad om drie boeken te lezen. Normaal heb ik daar geen tijd voor of eigenlijk; maak ik daar geen tijd voor. Lekker relaxed. Geen gestotter meer, echt heerlijk ontspannen.

Nu even simpelweg winkelen met MijnLief in Oosterhout. We struinen van winkel naar winkel. Van onzin dingen, naar kledingzaken, van boekwinkel naar brasserie. We wandelen richting de brasserie voor een koffie en een tosti, het is tenslotte lunchtijd. Nooit een vervelende bezigheid. Vlak voordat we aan een tafeltje willen plaatsnemen zie ik een oudere vrouw. Ze zwaait. Maar dat kan niet, ze is al drie jaar dood! Ik verslik me en bazel wat onverstaanbaars. MijnLief kijkt me verbaasd aan. “Wat is er? Wat is er aan de hand?” Mummelend, stotterend, haast onverstaanbaar probeer ik duidelijk te maken wat ik zojuist zag als ze opnieuw langsloopt. Ze zwaait nog eens en is weg. Ik weet even niet hoe ik het heb. Een traan glijdt langs mijn wang. “Was ze er?; vraagt ze. Ik knik. “Morgen is het drie jaar geleden, Jan”. Ik was het vergeten, maar het klopt, morgen is het drie jaar geleden dat mijn moeder overleed. Ik had een goede band met haar wellicht dat juist daarom het onbewust in mijn gedachten is. Maar hoe en waarom ‘zie’ ik haar dan?

Ik ben best wel nuchter in veel zaken, maar bedriegen mijn ogen mij? Word ik gek? Ze is in de hemel, daar ben ik van overtuigd. Ze is dood, dan kun je haar niet meer zien. Gedachten wisselen zich constant af: ‘Wat als het wel kan?’, ‘Is dit wel mogelijk?’, ‘Mag je als je in de hemel bent wel eens even op bezoek en terug naar de aarde, al is het maar voor heel even?’. Mensen zullen mij wel knettergek vinden, maar dat boeit mij bar weinig. Ik vraag mij serieus af: hoelang moet je in de hemel blijven, 10 jaar, 40 jaar, onbeperkt en ben je dan een ‘gevange’ in de hemel? Gelovige mensen zeggen altijd dat de hemel mooi is, maar er is nog nooit iemand teruggekomen om dit te bevestigen. Het houd mij bezig, al een tijd. Alsof ik niks anders te doen heb.

Advertenties