Apporteren: van duif tot olifant

Al enkele weken is er een klein monster bij ons in huis. Nee, nu lieg ik. Het is een lieverd die pup. Een Cesky Fousek, Tsjechisch voor hond met baard. Donders wat heb ik er een plezier van. Een zachtaardige hond met toch een eigen willetje. Heel wat anders dan de Duits Staande Draadhaar die we eerst hadden. En nu is ook de hele cyclus van het opvoeden begonnen, waar ook de hondentrainingen bij horen. Bij Bep, de trainster kan hij al niet meer stuk. Met zijn bijna 3 maandjes oud laat hij nu al mooi werk zien. Aangelijnd volgen gaat niet onaardig. Los volgen gaat prima. ik kan zijn aandacht nu nog aardig vasthouden. Benieuwd hoe dat over een paar maanden is. Voor en achterlangs volgen bij een groep honden gaat ook goed. Tot zover ben ik tevreden. Maar het apporteren wat dit jonge hondje doet vind ik fabelachtig. Als er een dummy wordt opgegooid is hij geinteresseerd. Als er een dummy wordt opgegooid en er worden geluidjes bij gemaakt wordt hij alert en haalt graag de dummy en brengt hij die ook nog eens netjes bij mij.. Zaterdag was zijn eerste kennismaking samen met mij met een duif. De duif werd opgegooid met wat geluidjes en direct ging de kop scheef en de oren omhoog. Op het commando ‘Apport” stoof hij naar voren en pakte de duif vol in de borst. Bij het commando ‘Hierrrr’ kwam hij de duif netjes brengen en ging warempel al zitten. De duif zittend afgeven, voor mij een wonder met die jonge leeftijd. Het bleek niet eens een toevalstreffer, want het volgende apport met de duif werd hetzelfde uitgevoerd. Kijk daar word je als baas echt blij van. Broer, want zo heet de hond, was total loss van alle oefeningen en indrukken. Om hem niet te overbelasten vond ik het genoeg geweest. Maar Bep had nog 1 oefeningetje voor Broer in petto; een verloren apport. Het leek mij te hoog gegrepen, maar je moet ergens beginnen. Bep liep de begroeiing in en ‘verstopte’ de duif. Nadat ik Broer losknipte en het commando ‘Zoek apport’ gaf ging hij vastberaden de vegetatie in en kwam zowaar met een duif uit de struiken. Parmantig kwam hij met zijn gevonden duif aanlopen, ging voor mij zitten en het leek erop dat hij hem af wilde geven. Dat bleek ijdele hoop. Met enige overtuiging liet ik hem de duif afgeven in ruil voor een blokje worst. Ook de tweede maal lukte dat.

Thuis komt de hond van alles brengen. Schoenen, een waxinelichthouder, een kussen, schapenvacht, noem maar op, hij brengt het. Het is niet nodig, maar om boos te worden op Broer terwijl hij blij is als hij wat kan brengen is ook zo wat. Nu nog leren dat hij alleen hoeft te apporteren als ik hem dat opdraag. En niet boos worden als hij een Hummelbeeldje van een olifant uit het kastje haalt en komt brengen. “Foei’; zei ik nog en prompt spuugde hij het beeldje uit en kletterde op de plavuizen. Mijn trots gekrenkt en het beeldje heeft geen olifantenpoten meer.

Broer apport duif

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s