Drukte en meer van dat soort geneuzel

Met het ontbijt net achter de knopen maak ik in de drukte toch even tijd om terug te blikken op een hectische tijd. Vooruitblikken kan trouwens ook geen kwaad.

De email van mijn boekhoudster met de mededeling: “He Jan , heb je al kans gezien om je administratie op orde te maken?” deed mij dit realiseren. Hoezo administratie nu al op orde maken, dacht ik nog. Het is nog geen einde van het kwartaal toch? Oeps, wel dus. Door alle opdrachten heb ik nog geen klap aan mijn administratie kunnen doen. Vandaag en morgen lukt dat ook niet. Pfffff, nou ja, dan in het weekend maar weer aan de bak. Er zit even niks anders op.

Ook dit kwartaal is voorbij gevlogen. In december had ik het al druk, maar in januari van dit jaar kwam de trein pas echt goed op gang. Te goed, vraag ik mij soms af. Er waren werkweken bij van 12 dagen aan een stuk. Werktijden van 08:00 uur tot soms 22:30 uur, en dan nog even naar huis sturen. Soms was mijn kantoor in het bos, maar de meeste van de tijd zat ik bij klanten op locatie. Meedenken, adviseren, initieren, schrijven, uitvoeren, meepraten, instructie geven, brainstormen. Het een wisselde het ander af.

Het stotteren heb ik nog geen definitief halt toe kunnen roepen. Wel heb ik het tijdens het werk door middel van ademhalingstechniek redelijk onder controle, maar ’s avonds grijpt het stottermonster mij vast en moet ik bekennen: ben ik soms maar moeilijk te verstaan. Mijn mond glijdt uit en trekt mijn gezicht in een grimas. Mijn ogen draaien soms weg door het harde proberen die juiste zin uit mijn mond te spugen. Dan lukt het om de woorden in de juiste verhouding uit mijn bakkes te krijgen en dan schiet alles normaal en lekker in de plooi. Na een goede nachtrust en na het ontwaken met een dikke kus op de besnorde en bebaarde lippen vraagt vrouwlief hoe het gaat. Nou het gaat prima! Ik praat normaal, voor nu. Ik zit volop in het werk. Ach en dat stotteren…. een kniesoor die daar op let. Ha! Jaja, nu doet het mij weer even niets omdat ik niet stotter vanwege de goede nachtrust. Vanavond zal ik kennelijk wel weer los gaan met grimassen en gesputter tot gevolg.

Bovenstaande dag-nachtcyclus had ik vandeweek ook. Iets later op de dag was het inmiddels en onderweg naar Zeeland. Aldaar zou ik een hondenfokster helpen met kijken naar de mogelijke jachtaanleg van de 7 weken oude Duitse Staande Draadhaar-puppy’s. Al licht hakkelend was ik bij haar in de achtertuin in gesprek hoe en waar wij dit zouden laten plaatsvinden. Maar eerst koffie. In plaats van naar de keuken liep de fokster naar de kennel en pakte er een pup uit en duwde die in mijn handen. “Zo’n klein mormel werkt altijd therapeutisch Jan”. En daar kon ik het mee doen. De pup nestelde zich in mijn grote armen. Het kopje vleide het in mijn nek. Binnen 2 tellen klonk er een zucht en licht gesnurk, het sliep. Met het dienblad in de handen keerde de fokster terug. Na een aantal vragen van haar kant viel het op dat ik zonder ook maar enige hapering kon antwoorden. Wat een pup al niet te weeg kan brengen. Wonderlijk.

Er komt een pup! De ‘bestelling’ is al gedaan. En nee geen Duitse Staande Draadhaar, maar een Cesky Fousek, een Tjechische Staande Hond. Ze lijken qua uiterlijk als 2 druppels water op elkaar, maar de karakters zijn toch echt anders. Ik zie er naar uit een kleine druktemaker die bij mij zorgt voor innerlijke rust. Love-it!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s