Week-end

Ik verheug mij op het weekend. Na lange tijd heb ik weer eens een weekend echt vrij. Meestal is er altijd wel wat te doen; jagen, hondentrainen, schilderen, visite, verjaardag en ga zo maar door. Vrouwlief hoeft dit weekend ook niet te werken. Dit weekend dus helemaal niks. Geen afspraken, niet vroeg op, heerlijk.

En dan is het zaterdag. In bed kijk ik met slaperige ogen mijn vrouw aan. Ik voel mij brak en heb een kop als een heiblok. Dat is een erfenis van de avond ervoor. Even wat te lang aan de zelf gebrouwen perenlikeur gehangen. “Goeiemorgen”; en half tastend kus ik haar liefdevol op de mond (ik zie geen pest zonder bril). “Wat zullen we gaan doen?” “Weet ik niet”; krijg ik als antwoord. “Eerst maar eens ontbijten”. En hop ik ‘spring’ er uit. Snel trek ik wat makkelijke kleding aan, als ik die eindelijk gevonden heb (ik heb nog steeds geen bril op). Als ik beneden kom is de hond ook blij, hij weet dat we een stukje gaan lopen. Al kwispelend staat ie ongeduldig bij de deur te wachten totdat ik zijn riem heb omgedaan. Hij moet kennelijk nodig, want ik wapper zowat achter de hond aan. De voordeur valt met een klap dicht. Na het nodige draaien en zoeken heeft ie zijn favoriete plek gevonden. Beer, de ruwharige Teckel, pist de straatklinkers uit hun verband. Zoveel druk staat er bij die schurk op.

Na het rondje stormt de hond de huiskamer weer binnen. Hij weet dat het vrouwtje daar ook zit neemt een run en springt op de bank bij haar op schoot, springt er weer af. Hij pist van blijdschap even op de plavuizen. Nadat ik de boel weer heb schoongemaakt ververs ik het water in zijn waterbak. Snel drinkt de hond wat en als door de bliksem getroffen gaat ie als een idioot rondjes rennen. De achterdeur staat op een kier. Met een ferme sprong duwt de hond de deur open. Hij rent een rondje in de tuin en sprint naar de keuken. Dit herhaalt ie zo’n zes keer. Een afwijking die de hond heeft opgepikt van de hond van mijn dochter en schoonzoon. Ook zo’n malloot, die hond van hun.

Op mijn dooie gemakkie zet ik koffie en thee. Vrouwlief is een theemens. Och, ik schreef bijna theemuts, oeps. Maar goed, niet veel later zitten we met een bakkie in de hand naar buiten te kijken, het miezert. Winkelen of tuinieren valt in het water. De verschillende lifestyle-bladen heb ik al uit. Wat dan? Bij mijn vader op visite gaan? “Echt niet, daar zijn we pas nog geweest”. “Draait er nog een leuke film in de bioscoop?”; vraag ik. “O ja, welke?”; krijg ik als antwoord. Oké, die is ook nog niet bij de les. “Kom, dan gaan we je kantoor opruimen”; krijg ik als alternatief. Ah nee, die chaos in mijn kantoor is een methodiek. Ik weet er overal mijn weg in. “De binnendeuren kunnen we ook schilderen”. He, hallo, ik heb vrij hoor. En zo zeuren we nog even tegen elkaar door.

Ik heb het denk ik; ik ga mijn sigaren op volgorde leggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s