Bonkie

1979 of 1980 zal het geweest zijn. Als jonge snotgurg zat ik in dienst bij het onderdeel Luchtmacht. Na een aantal maanden training te hebben gekregen werd ik gelegerd van Nijmegen naar Arnhem en door naar vliegbasis Twenthe als straalmotormonteur.

Vaak hoor je dat mensen die in militaire dienst hebben gezeten dit verspilde tijd vonden. Ik moet bekennen dat ik het prima naar mijn zin heb gehad. In Nijmegen kreeg ik mijn basistraining, maar het uitgaansleven was gezellig. Nijmegen als stad was gezellig, maar ook de kroegjes waren gezellig. Arnhem was een stuk minder leuk. De LETS-basis was een fors eind buiten de stad gesitueerd. Er was buiten het Protestants Militair Tehuis (PMT) eigenlijk niets te doen. Het PMT had een barretje, een tafeltennistafel, verzorgde klaverjasavonden en 1x per week een filmavond. Voor de rest was er niets in de directe omgeving te beleven. Vliegbasis Twenthe was andere koek. Dicht in de buurt van Enschede en plaatsjes als Oldenzaal was er voor mij van alles te doen. Met enige regelmaat bezocht ik de eredivisie-wedstrijden van Twente, ging naar de film of ging uit stropen.

Met Anne, de barak-oudste afgesproken dat bij zijn vertrek ik ervoor zou zorgen dat elke donderdagavond er wat op de barbecue zou liggen. Dat kon van alles zijn: konijn, paling, snoekbaars, fazant of wat dan maar ook. Gewoon strikken en doggers zetten en zien wat er in kwam. Altijd was het smullen met de kerels uit dezelfde barak. De hofmeester uit onze barak zorgde voor passende bijgerechten. Zo werd elke donderdagavond een feest.

Filmavonden waren ook altijd leuk. Met regelmaat draaide er goede, nieuwe films op groot scherm. Biertje erbij, de avond kon niet meer stuk. En Bonkie was er dan ook. Bonkie… Bonkie? Wie was Bonkie? Zo naïef als ik toen was, sprak Erwin, mijn (hoe is het in hemelsnaam mogelijk) Amsterdamse slapie, met enige humor over een LuVa-meisje, Bonkie! Een aardig, wat mollig meisje met een lief gezichtje. Maar naar zo later bleek verslond zij de jonge soldaten alsof het lollies waren. En zij gaf daarbij nogal luid, zoals je dat bij honden noemt. Ze maakte gewoon herrie tijdens de daad.

En nu, een voor een worden de vliegbases gesloten, gewoon overbodig geworden. Een herinnering aan vervolgen tijden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s