Schrijversbloc(note)

Maandenlang had ik geen idee waar ik over zou schrijven. En dat terwijl de verhalen of in mijn hoofd zaten of gebeurden terwijl ik erbij stond. Kennelijk had ik er nog geen oog voor. Nu borrelen de verhalen weer in mij op. Dan schrijf ik wat steekwoorden in mijn schriftje op of ik noteer de steekwoorden in mijn telefoon.

Ik mag graag anderen plagen. Mijn meissie is daar altijd als eerste het slachtoffer van. Ineens herinner ik mij een voorval. Samen in de tuin het straatje boenen. Dat schijn je dus af en toe te moeten doen. Zo ook die ene keer. Ik was altijd goed voor het aandragen van de emmers water, al dan niet met een toevoeging van bleekwater of schoonmaakazijn om de algaanslag te laten verdwijnen. Zij deed dan het boenwerk. Na de opdracht om de zoveelste emmer water te gaan halen was ik het echt beu. Met de volle emmer in de hand vroeg ik zo nonchalant mogelijk of zij het water kon aanpakken. “Ja hoor, kom maar”; zei ze nog. Had ze niet moeten doen. “Pak aan”; riep ik met een grote grijns en stortte de emmer water over haar uit.

Ook zoiets: dit hoorde ik enige tijd geleden; met kerst ging iemand geglazuurde eendenborstfilet, gesorteerde aardappeltjes en Henriet Cofferts eten. Lees: geglaceerde eendenborstfilet, gesauteerde aardappeltjes en haricoverts. Tip: gebruik geen vaktaal als je er geen verstand van hebt.

Of deze: voor mijn onderneming ben ik veel op internet actief. Zowel middels social media mijn onderneming profileren, als ook op zoek naar potentiële klanten en werk. Wat je dan af en toe tegenkomt blijft mij verbazen. Zo ook weer een vacature voor SOA-ontwikkelaar. Ik krijg daar direct rare gedachten bij zodra ik dat lees. Ik stel mij dan voor dat je na een of meerdere sollicitatiegesprekken aangenomen wordt bij een bedrijf met de mededeling ‘direct contact te leggen met een straatprostituee, haar eens flink van jetje te geven en te wachten hoe een en ander zich ontwikkelt’. Nader onderzoek met behulp van Google leert dat het in werkelijkheid gaat om een ‘service-oriented architecture (soa)’, ICT dus. Iets héél anders.

Al weer enige tijd geleden maakte ik kennis met een vlotte advocate, begin dertig. Ik krijg een slap handje toegestoken: “Josine van Walden Piermont, advocate”. Ik geef haar een bankschroefhand en geef haar mijn naam en titel: ‘Jan, Bourgondiër”. Ze kijkt mij aan, is stil en zegt vervolgens: “Maar ik ben echt advocate”. Ik bezweer haar dat ik echt een Bourgondiër ben waarop zij mij vertwijfeld aankijkt en zegt: ‘Huh?” Geluk is hier dat ik niets geef om titels, echt helemaal niets.

Ja, er zitten weer verhalen in mijn hoofd! #BAM

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s