In de ban van de… hond

Na de dood van Dibbes, onze Duitse Staande Draadhaar, hadden we na een periode van verdriet besloten dat er weer een hond bij zou komen. Een Cesky Fousek, een Tsjechische voorstaande  hond. Een echte werkhond, maar met een zachter karakter dan een Duitse Staande Draadhaar. De kennel is uitgezocht, de keuze is bepaald.

Als we wakker worden en opstaan ligt Bram, de oude Ruwhaar Teckel, te bibberen. Pijn! Nu had Bram wel een tumor in zijn lies maar had er ogenschijnlijk niet echt last van. Bibberen en zachtjes gepiep doen mij besluiten naar de dierenarts te gaan. Mijn oudste dochter besluit met mij mee te gaan om Brammetje tijdens de autorit bij te staan. Bram loopt gewillig mee richting dierenartspraktijk. De dierenarts onderzoekt hem en het blijkt dat ie geen last heeft van de tumor, maar van een lichte hernia. Toch besluiten we hem aan de tumor te laten opereren. Dit betekent een algehele controle om te zien of Bram’s gezondheid dit toelaat. Nou… foute boel. Bram is helemaal niet gezond. Buiten de tumor heeft Bram last van hartruis en hartritmestoornissen. Op de vraag hoe oud Bram is antwoord ik dat ie ruim 11 jaar is. De dierenarts mompelt wat. “U heeft 65% kans dat Bram na de operatie niet meer wakker wordt”. Zo dan, daar had ik niet op gerekend. En direct de mededeling van de dierenarts dat Bram per direct vollledige rust moet. Dus geen lange afstanden wandelen. Niet meer rennen enzovoorts. Ik meld de dierenarts dat ik met Bram af en toe nazoeken op aangereden of aangeschoten grofwild doe. “Nu niet meer hoor”; krijg ik als antwoord. Bram moet per direct met pensioen. Hmmm. Thuisgekomen meld ik mijn vrouw wat mij is verteld. Dat betekent dat de aanschaf van een Cesky Fousek wordt uitgesteld. Ik bel met Leo van Teckekennel Uijt de Pracktijck. Deze mensen hebben precies de Teckels die qua uiterlijk en karakter bij mij passen. Ze verwachtten dat binnen twee of drie dagen hun teef gedekt zou worden. Na een aantal weken meldde Leo dat de moederhond drachtig was. En dan volgt het lange wachten. Na een aantal weken kreeg ik de mededeling dat er 5 puppy’s geboren waren. 4 reuen en een teefje. Wij wilden een reutje. Na 9 weken lang wachten is het zo ver en mogen we onze Beer ophalen. Vanaf dat moment ben je weer helemaal terug bij af. Vroeg uit bed want er moet in de vroege uren een plas gedaan worden. Maar ook de training tot zweethond moet weer van start. Ook geen sinecure.

Ik ben weer aan het werk. Bij commando ‘Kussen’ schieten er nu 2 Teckels onder de tafel en weten dat ze niet moeten gaan klooien. Ik ben tenslotte aan het werk. En dan krijg je een plaatje zoals je ziet op de foto. Ze blijven 2 uur zo liggen. Kop koffie zetten betekent direct SPELEN. Koffie is op en wederom duiken ze op het kussen. Dan, als er weer 2 uur voorbij zijn krijgt Bram, de oude Teckel het aardig met dit kleine wurm te stellen. Zorgvuldig wordt er in Bram zijn oor gebeten, er geprobeerd een stuk vel los te scheuren, een lip te perforeren. Okay, maar eventjes de tuin in. Het is na een paar minuten wel erg stil buiten. Bij inspectie blijkt er een stuk clematis IN de border te zijn opgegraven en afgebeten, goudsbloemen vertrapt en loopt Beer met een steentje in zijn bek. Ik zie hem slikken en met een zweefduik kan ik nek voorkomen dat die kleine rat hem doorslikt. Pfff. Vrouwlief stapt binnen en de rotzak zie ik weer stil en braaf op zijn kussen liggen met een gezicht van ‘It wasn’t me!’

Om de 2 uur ga ik met de honden naar buiten. Bram vindt dat heerlijk, dat is vaker dan toen hij alleen was. Bram doet zijn plas en zijn poep en maakt lekker zijn rondje. Beer loopt lekker vlot mee, kijkt wat Bram doet en denk volgens mij ‘f**ckit, dat doe ik niet op een vieze straat of in het gras. Laat mij dat maar binnen doen.’ En ja hoor, ik stap met de honden binnen en direct wordt Pluis de kater belaagt. Gelukkig bijt Pluis wel van zich af en mikt een paar wel geplaatste meppen op de kop van die kleine rekel. Eenmaal binnen denkt Beer dat poepen in de kamer zo hoort en neemt de karakteristieke houding aan. Je hoort hem wat bezweringen uitspreken en mijn vrouw rent naar hem toe om hem mee naar buiten te nemen. Net op tijd. Hij poept buiten in de tuin. Gelukkig. Zwabberend loopt ie naar binnen, hij heeft slaap. Hij kijkt naar zijn kussen, zakt wat naar beneden en doet een plas waar een volwassen vent jaloers op zou zijn. Hup, weer met keukenrol in de weer. Er wordt wat afgedweild in huize Brand. Zowel door ons als door die kleine rothond. Als ie weer in de kamer plast fluister ik Beer in zijn oor dat als dit zo doorgaat ik hem terugbreng of naar de kinderboerderij breng alwaar ik hem over het hek zal gooien. Hij lijkt niet erg onder de indruk.

Ik besluit kleine Beer te vertellen van mijn geweer met kaliber .308 en dat daar deelmantelpatronen in kunnen. En zie hier het resultaat.

Beertje onder tafel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s