Een stokbrood en stok brood

De geur van vers gebakken stokbrood. De gang naar het Franse bakkertje. Met weemoed denk ik er aan terug. Als ik mijn ogen sluit zie ik ze voor me, het bakkersvrouwtje, het oude mannetje met de verschoten werkmansbroek, het oude mannetje op zijn verroeste fiets met stokbrood onder de snelbinder, de twee oudere dames die altijd bleven wachten totdat ik mijn bestelling in het Frans had gedaan. Maar ook het Engelse 5-jarige meisje wat samen met haar vader in vloeiend Frans de ochtendbestelling deed. In vlekkenloos Frans he.

Bij het Franse bakkertje verkopen ze uitsluitend croissants, pain au chocolat en stokbrood en als je dan om een stokbrood vraagt krijg je iedere keer een andere maat brood ook… Tja, een klein beetje Frans is toch wel handig, want het eerste is niet waar en het tweede heb je zelf in de hand. Maar als je bij de bakker simpel om pain (brood) vraagt, geeft hij het meestal dichtst bij zijnde brood uit het rek.

Persoonlijk vind ik stokbrood en croissants de meer aangename producten van Frankrijk. Want stokbrood wordt bij het ontbijt, bij de koffie, tussen de middag en zelfs bij het avondeten gegeten. Bij het avondeten vind ik stokbrood ook zo lekker. De laatste resten van de jus of de saus met een plukje stokbrood opdweilen. Heerlijk. Ik vraag mij weleens af waarom Nederlandse bakkers er maar niet in slagen het net zo lekker te maken. Hoe dan ook, in Frankrijk kennen ze er twee maten van: hele dunne en langere en dubbel zo dikke broden. Vaak heten de dunne baguettes en de dikke flûtes. Maar pas op  he: om duistere redenen is het soms precies andersom. Dat verschil lijkt regionaal gebonden te zijn, maar soms wisselt het zelfs per dorp of stad. Mocht de bakker geven wat je niet wilt, zucht da: “Le gros, s’il vous plait” als je een dikke wilt, of opper: “Le mince, s’il vous plait” als je een dunne wilt.

Ik vind het altijd zo’n mooi gezicht als je de mensen op allerlei tijdstippen van de dag voorbij ziet komen voor hun ideale stokbrood. Want laten we wel wezen; een stokbrood haal je vlak voor het eten. Doe je dat niet dan kun je een dag erna of zelfs al op de dag zelf iemands schedel ermee inslaan omdat het stokbrood zo enorm hard is geworden.

Ook zo lekker voor het ontbijt of om zo maar te snoepen: pain au chocolat of chocolatine zoals ik dit lekkernij eens noemde bij het bakkertje. Pain au chocolat, een soort sausijzenbroodje maar dan met twee rolletjes chocolade als kern. Een paar jaar geleden noemde ik het een chocolatine. In Wallonië, in België, had ik een pain au chocolat besteld en werd door de bakker terecht gewezen. “Non, non, non, c’est une chocolatine monsieur”. Dus weer wat geleerd dacht ik nog. In Frankrijk dacht ik dat ik die fout niet meer kon maken. Dus hetzelfde broodje bestelde ik als chocolatine.  Nu werd ik hier terecht gewezen dat het een pain au chocolat was, we waren tenslotte niet in België hè meneer?  Maar goed, ik kreeg wat ik wilde, een heerlijke lekkernij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s