Van kramperen tot glamping

In mijn beleving ken ik nog het kramperen in een caravan of erger, een tent. Samen met mijn broer op de brommer naar het zuiden. Verse broodjes kopen bij het bakkertje, kuipje boter met wat kaasjes erbij. Na het ontbijt het boterkuipje en de kaas in een hoekje van het trekkerstentje gezet en later op de dag tot de conclusie komen dat in het kuipje alles vloeibaar is. De kaasjes volledig uitgelopen in het papier. En stinken als een veenlijk.

Overdag van de hitte de tent niet in kunnen. ’s Avonds van de kou, het koelde ’s avonds heel hard af, niet weten hoe snel je in die warme slaapzak  moest komen. En dan liggend naast de putlucht van de doorgelopen stinkkaas. Met een wc-rol in de hand, of met een koordje om je nek😉, naar het washok. Soms waggelend omdat je al wat dakschade had opgelopen van de goedkope wijn en biertjes in de zon. In de rij staan om eindelijk een plas te mogen doen. Je eigen bijna bevuilen omdat je zo nodig moest. De jongeheer met twee handen vasthoudend (dit is nu even niet de plek om uitgebreid over de jongeheer uit te wijden) omdat je niet over je flipflops wilde mikken en de coördinatie nu even niet al te best was. Als je mazzel had kon je zo’n zwarte zak met een soort douchekopje met water gevuld aan een boomtak in de zon hangen als douche. Als er zon was dan hè.

Naarmate je ouder wordt en er kinderen in het spel komen hechtte ik meer aan comfort; vier stevige muren die niet tijdens een storm van de haringen loskomen. Een openhaard die je kan opstoken als het wat frisser is. Een warm bad waar je in kan liggen sudderen op momenten dat de vermoeidheid fors heeft toegeslagen. Nog mooier was het als dit alles op een park stond, er een zwembad voor de kinderen was en het geheel gesitueerd was op een plek dichtbij het strand en op een plek waar je zeker was van temperaturen van 28-plus. Hadden de kinderen het naar de zin, dan wij automatisch eigenlijk ook. Met kleine kinderen is het altijd een ware sport een perfecte vakantielocatie te vinden waarbij de kinderen, maar ook de ouders een onvergetelijke tijd hebben. Tegenwoordig wordt hier op ingespeeld om mensen zoals ik, die hechten aan de nodige luxe de tijd van hun leven te geven. Een plek met zoveel luxe dat wanneer je met je ballen in de zon ligt er automatisch een zonnebrandcrèmesmeerder bij de prijs is inbegrepen. Een tent, nou ja tent, een volledig ingerichte bungalow met muren van canvas. Dit noemt men dan tent. Een luxe glamoureuze camping. En zie hier het ontstaan van een niche in de markt; de glamping.

Zijn de kinderen op een dusdanige, zelfstandige leeftijd, dan geldt het zwembad en een verblijf op een bungalowpark of camping niet meer als harde eis. Er zijn mensen die dan overstappen op een verblijf in een Gites d’etappe oftewel de berghut. Deze worden meestal door mensen gebruikt die wel van primitief houden of simpelweg een klein budget hebben. De wandelaars of pelgrimeurs van de camino naar Santiago de Compostela maken hier graag gebruik van. Voor hen biedt dit vaak een uitkomst. Voor nog geen twintig euro  heb je een bed op slaapzaal te pakken. Elke euro is er een. Dus als het je alleen om een slaapplaats te doen is, is dit een goedkope mogelijkheid. Maar ook kloosters bieden vaak eenvoudige overnachtingsmogelijkheden. Zeker de pelgrimeurs  worden met open armen ontvangen. Tenslotte leven de nonnen en monniken met de levensles dat alle gasten die aankomen moeten worden ontvangen als Christus zelf, want Hij zal eens zeggen: ,,Ik kwam als gast en gij hebt Mij opgenomen.”

De Chambres d’hotes (de Franse variant van bed and breakfast) zijn meer in het verlengde van onze manier van vakantiebeleving. Toch weer die wat luxere beleving. De oorsprong ligt bij mensen die wat wilde bijverdienen. Mensen die een kamer in hun woning verhuren aan toeristen en hen een ontbijt serveren. Vroeger waren dit goedkope en soms wat primitieve mogelijkheden om a la campagne te verblijven. Tegenwoordig zijn de chambres d’hotes ware paradijsjes en uitgegroeid tot kleinschalige hotelletjes. Douche en toilet op de kamer is tegenwoordig heel normaal.
De prijzen hangen af van de streek waar je verblijft en varieert van zo’n 65 tot meer dan 145 euro voor een tweepersoonskamer per overnachting. Het ontbijt bestaat meestal uit diverse croissants, broodjes, stokbrood, confiture, wat kaas, koffie/thee en wat muesli.
Wat de chambres d’hotes gemeen hebben is dat ze vaak gedreven worden door vriendelijke, gastvrije mensen, die de tijd voor hun gasten maken. Soms is het mogelijk om bij de uitbaters een table d’hotes, een diner met streekgerechten, te reserveren. Hier worden dan waren kunststukjes op tafel gezet die de smaakpapillen kietelen.

Mijn voorkeur is tegenwoordig een vrijstaand huis a la campagne in een rustige omgeving met prachtige vergezichten. Of lijk ik nu gelijk oud?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s