Als God in…

Wat heb ik toch met Frankrijk? Telkens als, we waar dan ook, Frankrijk binnen rijden voelt dat als thuiskomen. Echt, ongeacht waar we in Frankrijk verblijven voel ik de vertrouwdheid met het land en met de mensen. En dat terwijl ik regelmatig van verschillende kanten hoor hoe de Fransen bekritiseerd worden. Fransen zijn lui, ze houden zich niet aan afspraken, zijn altijd chagrijnig en zo kan ik nog wel even doorgaan. Meestal heeft die kritiek te maken met het feit dat de vakantieganger niet de moeite neemt om de taal te spreken of dat men rekent op de Nederlandse gewoonten. De Fransen reageren daarop. Altijd heb ik wel een soort van relatie met het bakkersvrouwtje die mijn vaste broodbestelling voor mij apart legt. En mijn bestellingen doe ik echt niet in vloeiend Frans, maar met mijn steenkolen-Frans laat ik zien dat ik mijn best doe om mij verstaanbaar te maken. Dat werkt. Er wordt een praatje gemaakt over het weer. Er wordt gevraagd hoe het met mij gaat of ik vraag hoe het met het bakkersvrouwtje gaat. Dat wordt gewaardeerd  en ineens is de stugge Fransman toegankelijk. Maar ook de ruimte en de rust spreken mij zo enorm aan. Ongerepte prachtige natuur. Maar ook oude monumenten worden niet zoals in Nederland direct onderuit geschoffeld en met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor iets heel moderns. Ook de wijze van eten bevalt mij wel. Tenslotte wordt er voor de lunch standaard zo ongeveer 2 uur uitgetrokken. Ook op het werk. Of wat te denken van de overdadige diners met bijbehorende aperitieven en gedestilleerd. De gedestilleerde dranken, zo sterk dat het een putje brand en daardoor plaatsmaakt in je dichtgemetselde maag. Maar zeker ook op verschillende streken trekken de warme temperaturen mij aan.

Met regelmaat spookt emigreren naar Frankrijk door mijn hoofd. Maar zaken als; ‘Wat ga ik daar voor werk doen?’ en ‘Waar gaan we van leven?’ zijn de ‘terugwerpers’. Natuurlijk heb ik wel eens gedacht aan een Chambres d’hotes (Bed & Breakfast) starten, maar toch is dat niks voor mij. Mijn droom om als schrijver mijn geld te verdienen lukt alleen als mijn boeken plotseling ‘ernstig’ bekend worden. En dat doen ze jammergenoeg niet. Mijn boeken worden wel gekocht, dat wel, maar niet in de duizendtallen die ik graag zou willen. Waar ik ook de laatste tijd aan zit te denken, of een uitgeverij starten met in ieder geval een tijdschrift over Frankrijk een goede keuze zou zijn. Maar dan is het denk ik aansluiten in de rij. Nu al zijn er aardig wat tijdschriften over Frankrijk die bepaalde streken of eten en wijnen beschrijven. Zo maar even een aantal op een rij:

  • Côte & Provence;
  • Leven in Frankrijk;
  • Côte Sud;
  • Seasons Frankrijk;
  • Ontdek Frankrijk;

Zou daar dan nog een tijdschrift van mij bij kunnen staan? En wat moet er als inhoud in komen? Iets over eten en drinken? Iets over jagen? Natuurlijk iets over de verschillende streken. Of over het leven als een god in Frankrijk? Ja, ik zie dat wel zitten; een eigen tijdschrift over Frankrijk.

Welke uitgever zou ik hierover mogen benaderen om eens van gedachten te wisselen over hoe je een uitgeverij start en hoe je een tijdschrift uitgeeft?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s