Stilstaan bij wat je beweegt

Een paar weken geleden dacht ik even een tas onder uit de kast te pakken, niet dus. Een enorme bliksemschicht in mijn rug voorkomt dan dat ik nog rechtop kan staan, en de tas blijft liggen waar ie ligt. Zo dat komt binnen! Vlammende pijn zorgt ervoor dat ik niet kan zitten, staan of liggen. Wat nu? Vrouwlief is de was aan het ophangen. Toch met een traan in mijn oog geroepen en haar gevraagd alsjeblieft naar beneden te komen. “En nu?” vraagt ze terecht. Heel, heel langzaam kan ik mijn rug weer rechten. Ik sta… en dat doet heel zeer. Bliksemschichten schieten af en aan door mijn rug. Als ik wil gaan zitten lukt dat ook niet; doet te veel zeer. Staan… doet teveel zeer. Liggen… gaat niet. Dan maar hangen, gewoon even tegen de bank aan hangen. Ik kan werkelijk geen kant op en sta letterlijk en figuurlijk compleet stil. Gehandicapt, dat is het juiste woord blijkt later op de dag. Gewoon ordinair voor een grote boodschap naar het toilet gaan is een crime. Het op de pot zitten is ondraaglijk. Je kont afvegen wordt een ware kunst. Douchen is een sport apart. Simpelweg het flesje bodyscrub van het richeltje pakken levert helse pijnen op. Het grote lijf inzepen is onmogelijk. In alle opzichten staat mijn drukke leven stil. Afspraken moet ik afzeggen omdat ik niet kan lopen van de pijn. Autorijden is voor andere tijden weggelegd zo blijkt. En nu? Nu is er gedwongen tijd om na te denken waar ik figuurlijk sta. Om de pijn het hoofd te bieden slik ik pijnstillers als ware het Smarties.

Door deze gedwongen stilstand ga je nadenken. Nadenken over werk en opdrachten vergaren, maar ook over de jacht en de jachtbeleving. Al geruime tijd had ik mijn bedenkingen voor wat betreft de weidelijkheid, veiligheid tijdens de jacht en de scheve afspraken die er bij deze jachtcombinatie gelden. Ook in de berichtgevingen heb ik gemerkt dat luisteren en doorvertellen betekent dat de waarheid soms gaat glijden.  Uiteindelijk heb ik gisteren besloten om te stoppen met de jacht bij deze jachtcombinatie. Op uitnodigingen van deze jachtcombinatie in de maand december tijdens de grotere jachtdagen zal ik niet meer in gaan. Dit omdat ook tijdens deze dagen dingen gebeuren waar ik het niet mee eens ben. De jagermeester heb ik daarvan op de hoogte gesteld. Dat doet zeer. Ik was graag in het jachtveld, maar mijn principes lieten mij geen andere keuze. Nu is het weer wachten op uitnodigingen van anderen om in hun velden de schade van wild te bestrijden en om zien naar andere jachtmogelijkheden. Tja als je loopt sta je daar niet zo bij stil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s