Buitenkantoor

Met regelmaat krijg ik de vraag of stel ik de vraag zelf om nader met iemand kennis te maken. Mensen in je netwerk leren kennen, eens in real life ONT-moeten en zien wie er achter een profiel of foto ‘schuil gaat’. ONT-moeten, want niks moet. Als snel volgen er in het gesprek altijd twee vragen: wanneer? En waar? Soms ga ik naar het kantoor- of bedrijfspand van mijn gesprekspartner maar met regelmaat vindt het gesprek in mijn ‘buitenkantoor’ plaats. Al wandelend leer ik de mensen kennen en zij mij. Al gauw leer ik dat de mensen deze manier van afspreken niet gewend zijn. Twee dagen voor de afspraak hoor ik al de worsteling: “Het gaat waarschijnlijk regenen” of “Het wordt slecht weer”. En “Gaan we ver?” Een wetenschap heb ik in de jaren dat ik zo afspreek wel geleerd: er is geen slecht weer, er is slechte kleding.

En, ik heb het echt meegemaakt, af en toe word ik zelfs nog verrast als de bewuste dame waar ik mee heb afgesproken aan komt rijden en vervolgens uitstapt met een witte broek aan in combinatie met witte schoenen met hoge hakken. Ik moet zeggen, dan gaat mijn lampie wel eens bijna uit. Mannen zijn overigens niet veel beter hoor. Strak in het pak over de blubberige bospaadjes wandelen schijnt hen niet te deren,… totdat we bij de auto’s aankomen. “Shit! Kijk nou! En vanmiddag heb ik een andere afspraak!” En ja, de modderspetters zitten op de broek en op de schoenen. Toch ervaren de mensen de wandelende kennismaking als prettig en voelt het echt.

Tijdens de wandeling kijk je elkaar vaak niet recht in de ogen aan omdat we naast elkaar wandelen. Dit heeft als psychologisch voordeel dat mensen meer durven te vertellen. Omdat ik deze vorm van afspreken gewend ben en weet wat ik ongeveer kan verwachten stel ik meestal een aantal vragen. Mijn gesprekspartner gaat dan vanzelf vertellen. Mijn gesprekspartner is dan zo aan het vertellen dat ik precies te weten kom wat ik wil weten en wat mensen nou echt beweegt. Na afloop realiseren mijn gesprekspartners vaak dat zij het meest aan het woord geweest zijn en dat zij nauwelijks iets van al dat natuurschoon gezien heeft. En dat geeft voor mij en voor dat moment niks. De eerlijkheid en de oprechtheid zijn eruit gekomen in het gesprek, en daar ben ik juist op uit. Mooie metafoor: samen op weg naar een echte ontmoeting.

Heerlijk zo’n buitenkantoor.

buitenkantoor

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s