Geluk zit niet alleen in grote dingen

Hoe komt het toch dat mensen nooit tevreden zijn met wat zij nu, in dit moment, ervaren? De oorzaak van onze ontevredenheid is vaak het willen, denken dat we iets nodig hebben wat er nu niet is. Zelfs wanneer we alles al hebben wat ons hartje maar begeert, dan hebben we toch het gevoel dat er iets ontbreekt. Waarom? Omdat we er zo gewend aan zijn geraakt om steeds meer te willen, het is nooit genoeg.

Ook in mijn post positief herkaderen schrijf ik over het gedrag van mensen die ik tegenkom. Als er geklaagd wordt over het feit dat het nu alweer regent en mijn antwoord luidt: “Als de zon er niet is geniet dan van de mooie wolken en het feit dat de regen zorgt voor groei” zie je mijn gesprekspartner wazig kijken. De ommekeer om van negatief naar positief dingen te bezien is voor de meeste mensen zweverig terwijl dat helemaal niet het geval is. We vinden het tegenwoordig zo normaal om ons ontevreden te voelen. Ook rijke mensen vinden dat ze te weinig hebben of krijgen en zijn ontevreden.

Zodra je aandacht verschuift van geven in plaats van ontvangen en je je aandacht richt op het hier en nu is het gevoel anders, waardevoller, dankbaarder. De waardering die je dan krijgt voor hetgeen je hebt en kunt ervaren is grootser. Een voorbeeld: een manager van een groot bedrijf had veel aanzien in het bedrijf. Personeel had ontzag voor deze man. Hij kon mensen maken en breken.  Hij verdiende een vorstelijk salaris, maar werkte daar 80 a 90 uur per week voor, Hij reed in een luxe grote auto, want dat hoorde bij de status. Hij ging 3 keer per jaar met vakantie, omdat hij het anders niet volhield. Totdat…. totdat hij zichzelf ‘tegenkwam’. Via via kwam hij bij mij voor wandelcoaching om te ‘klankborden’. Afstand nemen van hechten aan materialisme en luxe is eng. Want dat was een onderwerp die aanbod kwam. Standaard vraag ik mijn klanten wat-zij-willen-worden-als-ze-groot-zijn. Dat klinkt raar, maar als je alleen maar denkt aan ik wil, ik wil, ik wil, in materialisme gaat het vanzelf een keer fout. Het ‘zegelboekje’ zit dan ineens vol.

Al wandelend bleek dat de beste man graag met vrouw en kinderen om 18:00 uur aan tafel wilde schuiven en de verhalen van vrouw en kinderen wilde horen. Hij wilde niet de boeman op het bedrijf zijn waar het personeel bang voor was. Hij wilde het personeel echt leren kennen. Met wie was de receptioniste getrouwd? Hoeveel kinderen had de man achter de stansmachine? Kortom hij wilde oprecht de mensen leren kennen. Er waren zoveel personeelsleden dat hij de meeste mensen niet kende.  Voor de manager was er de druk van presteren. Er was simpelweg te weinig tijd om een ieder persoonlijk te leren kennen. Na een lange wandeling / gesprek vertelde hij dat minder werken bij dit bedrijf onmogelijk was. Ik heb alleen gevraagd waar hij dan wel wilde werken en hoeveel uren per week. De manager keek verbaasd. “Huh, ergens anders?” Maar dan zou hij mogelijk minder gaan verdienen, minder met vakantie kunnen gaan, geen grote auto rijden. Ik heb hem uitgelegd dat minder gaan verdienen ook te maken heeft met minder uren maken, dus werken van 08:00 tot 17:00 uur. Ook vertelde ik hem dat minder gaan verdienen niet betekende dat hij in de financiële problemen zou komen, maar dat hij minder geld zou opzij zou kunnen leggen, maar dat hij nog steeds royaal zou kunnen sparen. En dan nog de grote auto. Die auto die hij nu reed was echt luxe. Die auto reed fantastisch. Maar wat moet die auto voor je doen was mijn vraag. Tja, hij moest met de auto naar klanten. En kan dat uitsluitend in een grote luxe auto was mijn vraag. Mijn standpunt is dat een auto je van A naar B moet brengen. Dat je droog zit en de afstand van A naar B niet hoeft te lopen. Dat kan dus ook in een kleine of minder luxe auto. De manager knikte. Inmiddels werkt de manager bij een kleiner bedrijf, schuift om 18:00 uur aan tafel bij vrouw en kinderen aan. Hij kent alle personeelsleden van het bedrijf waar hij nu werkt. Hij is tevreden met zijn nieuwe baan. Klinkt allemaal simpel hè? En toch was de wandeling letterlijk en figuurlijk een eyeopener.

Vaak kijken we wel, maar zien niet. We luisteren wel, maar horen niet. We denken vaak dat de dingen die we hebben ons gelukkig maken, maar wees in het hier en nu en ken het echte geluk. Ervaar het echte geluk. Jij bent dat geluk! Geluk is helemaal niet afhankelijk van je uiterlijke omstandigheden. Bezie de dingen positief. Gunnen is prettiger dan nemen. Ik snap dat dit niet vanzelf gaat, het is als het ware een zoektocht. Het welslagen van deze zoektocht valt of staat met het vermogen om kwaliteiten te herkennen en met de bereidheid vervolgstappen te ondernemen en de consequenties hiervan te aanvaarden. Open je hart en omarm het onbekende. Laat de controle los over wat je denkt dat je nodig hebt om gelukkig te zijn, en je zult open staan om de wonderbaarlijke verassingen te ontvangen die het leven voor je in petto heeft.

Het klinkt misschien zweverig, maar is dat beslist niet. Succes met de zoektocht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s