het strandje

Eind augustus. Tropische temperaturen. Windstil. Zwoel weer. Een zwoele warme wind laat haar haren alle kanten opgaan terwijl ze richting het strandje aan de rivier rijdt. Ze stuurt de fiets het weggetje op richting natuurgebied. Het natuurgebied van wilgenbos ligt aan de rivier, ingesloten door landerijen. Veel mensen kennen dit gebied niet. Het is te klein om er uren te kunnen wandelen. Het is te groot om de mogelijkheid van zwemmen en zonnen te negeren.

Na het avondeten nog even zwemmen in de rivier had ze thuis gezegd. Hoe oud zal ze zijn, 25 of 26? Donker haar. Getint door de zon. Gekleed in een kort broekje met daarop een hemdje met spaghettibandjes. Een mooie, jonge vrouw.

Ze zet haar fiets op slot tegen een wilg. Het kettingslot hoeft ze niet te gebruiken, hier komt toch nooit iemand. Het is laag water ziet ze. Het stukje strand nabij het steigertje is echt de ideale plaats om nog even te zwemmen. Langzaam loopt ze het strandje langs het riet op en kijkt even om zich heen. Het strandje is omsloten door rietkragen en laag geknotte wilgen. Niemand zal haar zien. Haar tas hangt ze aan een wilgentak. De slippers gaan uit. Langzaam trekt ze haar hemdje uit. Het zwarte bh-tje wordt zichtbaar.  Het hemdje vindt ook een plekje aan een tak. De korte broek wordt door de vrouw uitgetrokken. Ook deze vindt een plaatsje aan de tak, zo ook het bh-tje. Gehuld in slechts een kleine string kijkt de vrouw naar het water en waadt voorzichtig verder het water in. Ze zwemt enige baantjes in de inham bij het steigertje aan de rivier. Dan besluit ze dat het genoeg is. Ze is lekker afgekoeld en loopt richting de boom met haar kleding. Voor ze zich in de halfschemer aankleed kijkt ze om zich heen. Het is net of ze bekeken wordt. Humm, nee, niets te zien. Zou ze het zich verbeelden? De string trekt ze uit en wringt het droog. Uit de tas komt een kleine handdoek en een slipje. Ze droogt zich af en kleed zich aan. Bijna geruisloos loopt ze naar haar fiets. Het zwemmen was lekker. En met een glimlach fietst ze weg.

Eind augustus. Tropische temperaturen. Windstil. Zwoel weer. Het is nog zwoel terwijl ze richting het strandje aan de rivier lopen. Met hun zessen lopen de jagers richting steigertje van het strandje van het natuurgebied, de ideale plaats voor vanavond. Het natuurgebied van wilgenbos ligt aan de rivier en ingesloten door landerijen. Veel mensen kennen dit gebied niet. Het is te klein om er uren te kunnen wandelen. Het is te groot om de mogelijkheid van waterwildjacht te negeren. Het is de unieke locatie voor de eendenjacht. Een geluk dat de papieren voor de jacht rond zijn.

Na het avondeten nog even op de eenden hadden ze thuis gezegd. Hoe oud zullen ze zijn, zo tussen de 40 en 50 jaar? Allen gekleed in camouflagekleding, een enkeling zelfs in een zogenaamd Ghilliepak (3-D camouflagepak). Een mooi stel bij elkaar. Ze trekken hun camouflagenetjes over hun hoofden om beslist op te gaan in de omgeving. Langzaam betrekken de jagers hun toegewezen plaatsen. En een voor een neemt een ieder zijn positie in tussen het riet of tussen de lage knotwilgen. Geen wild zal hen zien.

De weitassen met patronen en jachtakte krijgen een plaats in de buurt. Bij de een is dit in het riet, de ander hangt de weitas aan een wilgentak. Soms vindt een patroongordel ook een plekje aan een tak. De lieslaarzen worden goed vastgemaakt. De camouflagehandschoenen en gezichtsnetjes worden aangetrokken. Het schootsveld en de omgeving worden zichtbaar door de gewenning van hun ogen aan de schemer.  Gehuld in hun camokleding kijken de mannen naar het water.

Na enige tijd horen ze het kraken van een fiets.  Dan verschijnt er op het strandje een mooie vrouw. Hoe oud zal ze zijn, 25 of 26? Donker haar. Getint door de zon. Gekleed in een kort broekje met daarop een hemdje met spaghettibandjes. Een mooie, jonge vrouw. Ze trekt haar slippers  en haar kleding uit.  Gehuld in slechts een kleine string kijkt de vrouw naar het water, waadt behoedzaam door het water en zwemt enige baantjes in de inham bij het steigertje aan de rivier. Dan besluit ze dat het genoeg is. Voor ze zich in het half-schemer aankleed kijkt ze om zich heen. De jagers weten niet wat hen overkomt. Daar staat een naakte jonge vrouw. Ze trekt haar string uit en kijkt om zich heen. De jagers hopen met smart dat ze niet gezien worden. Nee, gelukkig worden ze niet door de vrouw opgemerkt. De jonge vrouw droogt zich af en kleed zich aan. Geruisloos loopt ze naar haar fiets en fietst de avond in.

Zouden ze het zich verbeeld hebben? Pff, echt niet! Tijdens de nazit wordt met grote glimlachen gesproken over deze ervaring. Er is niets geschoten, maar een kniesoor die daar op let.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s