Schat heb je je gereedschapskist bij je?

Wat hebben vrouwen toch met tassen? Met regelmaat spookt die vraag door mijn hoofd. Is het warm weer en gaan de dames naar het zwembad of naar het strand dan komt zo’n wijde rieten tas, of in ieder geval een tas die daar op lijkt, tevoorschijn. Er wordt dan een badlaken en flaconnetje zonnebrandolie ingefrot. Gaan de dames op chique dan is er zo’n tasje die eruit ziet als een envelop wat opgeduikeld wordt. Gewoon naar een feestje dan is er een tas in de kleur van de kleding. ‘Lekker langs de winkels slenteren’ dan is er de tas met kleurtjes. Voor elke denkbare gelegenheid is er wel een tas.

Als ik naar mijzelf kijk heb ik om naar het zwembad of naar het strand te gaan een zwarte portemonnee. Als ik op chique ga is er mijn zwarte portemonnee. Naar een feestje… juist, zwarte portemonnee. Zo ook voor het slenteren; de zwarte portemonnee. Voor bij een terrasje, yep zwarte portemonnee. En ja, gaat mijn vrouw mee, dan ben ik ineens mijn zwarte portemonnee kwijt. Juist die heeft ze (ongeacht kleur of model) in de tas gestoken. Ga ik met een van mijn dochters op stap, ja dan ben ik mijn zwarte portemonnee alweer kwijt.

Er zijn momenten bij dat er een nieuwe tas ‘nodig’ is. Er zijn tassen in allerlei kleuren, formaten en prijzen. Eerst wordt er thuis via het wereldwijde web alvast wat speurwerk verricht. Er schieten merken over het beeld als Even&Odd, Calvin Klein, Zign, Barbour, DKNY, Gabs, By Loulou, Skunkfunk, Desiguel om er maar een paar te noemen,. En die laatste, dat moet ik toegeven, vind ik wel leuk. Ik ben een man van de kleurtjes. En zowel de tassen als de kleding zijn daarin ruim voorzien. Maar laat ik het bij de tassen houden. Meestal ontstaat er dan onderstaande discussie.

  • “Lieverd,… wat vind je van deze?” “Lelijk!”
  • “Schat,… en die?” “Te duur!”
  • “Och kijk eens, mooi he?” “Ja vind je hem mooi? Zullen we morgen dan maar weer gaan kijken?” en de klap volgt dan meestal direct na zo’n opmerking.
  • “Mijn collega’s hebben vanmorgen wel drie tassen gekocht. Mooie joh.” “Ja, en? Zie ik eruit als Bill Gates?”
  • “Deze is ook wel mooi.” “Maar daar kun je nog geen brief in kwijt. En kijk dan naar de prijs!”
  • “Lieverd,… deze dan?” Ik hap naar adem: “Afschuwelijk en vreselijk ontzettend ernstig veel te duur!”
  • “Heb je gezien welk merk dat dat is?” “Ja lieverd, Louis Vuitton. Mooi he?” Dat laatste is gewoon om te zieken denk ik. De woorden ‘lieverd’ en ‘schat’ zijn volgens mij om de weg een beetje te plaveien.

Qua grootte zijn die tassen zo verschillend. Voor elke denkbare gelegenheid is er wel een formaat. Maar WAT bepaalt het formaat? Voor mij moet het functioneel zijn. Gaan we naar het strand, rugzak. Gaan we wandelen; rugzak. Gaan we winkelen; rugzak. Je hoeft dat ding alleen maar om je schouders te hangen en je handen heb je vrij. Nee bij vrouwen wordt het formaat bepaalt door… door… ja door wat eigenlijk?

De inhoud is meestal afhankelijk van welke tas er mee gaat. In willekeurige volgorde kom je de volgende items tegen:

  • papieren zakdoekjes,
  • bewaarblikje met tampons (Oeh bah, die dingen bewaar je toch niet?),
  • lippenstift,
  • mobiele telefoon,
  • pen,
  • agenda,
  • kauwgompjes,
  • plastictasje van de AH (voor als je geheel onverwacht nog wat laatste boodschapjes moet halen, je weet tenslotte maar nooit),
  • stripje Ibuprofen of Paracetamol,
  • soms een bon van de Makro,
  • haar eigen portemonnee,
  • en de zwarte portemonnee (tenzij man /vriend een andere kleur portemonnee gebruikt of niet mee gaat).

Ik kan er niks aan doen, ik moet dan altijd aan een gereedschapskist denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s