Vergeef mij Vader, ik heb gezondigd

Gisteren schreef ik nog : “Sinds ik zelf de leiding heb over mijn eigen tuin probeer ik bio-organisch, ecologisch, parachutistisch, milieubewust, vegetarisch, veganistisch mijn tuin te onderhouden en dingen te laten groeien en bloeien. Er worden geen, let wel geen, kunstdingen of giffen in de tuin gebruikt. Planten worden opgebonden aan staken en takken uit de tuin. De erfafscheiding is gemaakt van gevlochten wilgentenen. Dat staat nog leuk ook.”

Er is ook een eigen compostbak waar al het groente-, fruit- en tuinafval een tweede leven krijgt. En ik moet zeggen hier komt na een aantal maanden door de wormen gemaakte echte zwarte aarde van, wat weer gebruikt kan worden over de borders. Eierschalen worden verkrummeld en bij de druif gestrooid. ’t Is tenslotte ook kalk en dat heeft een druif nodig. Zorgvuldig wordt onkruid eruit getrokken of uitgestoken. Nieuwe plantjes worden in de winter gezaaid, verspeend en opgepot om zodra het weer het enigszins toelaat af te harden in het kweekkasje. Er staan een Opal pruim, een nectarine, een Conference peer, een olijf met olijfjes, frambozen en aardbeien en allerlei kruiden in de tuin. En tussen de bloemen, klimplanten zoals clematis, geurende kamperfoelie en hop en struiken zaai ik regelmatig bosuitjes, radijs, verschillende tomatenrassen, kruiden en hier en daar kalebassen. Dat allemaal in een klein dorpstuintje met de zon in de juiste invalshoek.

Koffiebonen komen bij een koffiebrander op de Markt in Breda vandaan. Daar laat ik altijd een melange maken van Arabicabonen uit Indonesië en Brazilië. Als ik dan thuis koffie zet doe ik dat als volgt: met de koffiemolen maal ik de bonen. Ik doe de juiste hoeveelheid gemalen koffie in het filterzakje. Hier doe ik nog een snufje kaneel en een snufje zout bij. Ik giet de koffie met kokend water op. Moet je eens kijken wat een heerlijk bakkie pleur je krijgt. Een slokje van deze godendrank maakt dat je tong een huppeltje maakt, dat er spontaan een traan in je ooghoek prikt.

De koffiefilter leeg ik weer in de compostbak. Het filterzakje gooi ik weg want eer dat het filterzakje verteerd is, dan ben je wel een tijd verder.

Zelfs de lokale vogels worden goed voorzien. In het vogelhuisje achter in de tuin vinden de vogels regelmatig een waar buffet waarbij ze soms met servet aan komen schuiven. Het menu is divers: een cake van een euro uit de supermarkt voor de mussen en de mezen, speciaal vogelzaad met gedroogde garnaaltjes en bessen en gedroogde meelwormen voor het roodborstje en de merels, duivenvoer voor de tortelduiven en houtduiven. De eksters vreten alles wat op het menu voorbijkomt zelfs als ik er een kadaver inleg vinden die dat goed. De vogels vinden deze gedekte  dan ook een ware delicatesse.

Vanuit het jachtveld wordt het openhaardhout betrokken zodat we er heel de winter warmpjes bij zitten. Hierdoor scheelt het ons in de stookkosten. In het jachtveld doen we aan biotoopverbetering. Een oud en verwaarloosd productiewilgenbos brengen we langzaam weer tot leven.

Als ik kook dan doe ik dat met verse en de beste producten. Ik ga niet naar een groenteboer, maar naar de groentejuwelier. Brood haal ik niet bij de bakker maar bij de banketgastronoom. Vlees haal ik niet bij de slager maar bij de vleesmakelaar. Kwaliteit staat voorop. Over smaakt valt te twisten, over kwaliteit niet. Zo klinkt ‘poulet Ferrari’ hartstikke duur, maar het is gewoon aangereden kip. Dan kan het nooit lekker zijn.

Als ik ga jagen dan neem ik alles mee wat er geschoten is. Niets gaat verloren. Van het geschoten wild maak ik het heerlijkste ‘vegetarische’ wildbraad of ik maak er scharrelworsten of rillettes van. Daar heb ik serieus over nagedacht.

Goed bezig, al zeg ik het zelf. Maar vergeef mij Vader, want ik heb gezondigd. Ik heb niemand misbruikt, ik heb wat anders misbruikt. Door de grote hoeveelheden regen verschijnt in grote hoeveelheden drieblad in de tuin. Dit heb ik geprobeerd te wieden echter komt dit twee keer zo hard terug. Ik heb het geprobeerd te bestrijden met ecologisch gif wat werkt met vetzuren of iets dergelijks. Maar ook dat hielp niet. Dan maar uiteindelijk grof geschut ingezet: Roundup. Het voelt niet goed, alsof ik van mijn geloof afstap. Alsof ik naakt door de straat ren. Erger giftiger troep is er niet. Maar het helpt. Het maakt dood. Zo ook het onkruid op het terras, de coniferen, wat vaste planten en de bamboe. Positief punt: het werkt fantastisch, waar het gif tegenaan komt gaat dood.

2 reacties op “Vergeef mij Vader, ik heb gezondigd

  1. Arjan zegt:

    Jan, je hebt weer een mooi stuk geproduceerd.
    Als ik je weer eens tegenkom zal ik je eens proberen uit te leggen hoe je ‘vergeving’ kunt vragen aan de Vader.
    Of weet je dat wel?

    Hartelijke groeten,
    Arjan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s