gewoon normaal fatsoen

Vanmorgen las ik bij iemand op Facebook dat hij zich ergert aan de manier hoe wij met social media met elkaar omgaan. De manier waarop social media tegenwoordig gebruikt wordt is niet kennis delen of laten weten wat je op dat moment bezig houdt. Nee, mensen worden zwart gemaakt, mensen worden te kakken gezet. Dat is onfatsoenlijk, dat vind ik ook. Maar ik heb nieuws, dat gebeurt niet alleen op de sociale media, dat kom je ook tegen bij de bakker, de supermarkt, de benzinepomp. Enige tijd geleden stond ik achter een tankende chauffeur van een personenauto te wachten tot ik aan de beurt was. De man pinkelde de laatste druppel van het vulpistool als ware hij net klaar met plassen en liep naar binnen naar de kassa. Hij rekende netjes af en trof in de shop een kennis waar hij toch even mee wilde praten. Dat snap ik, maar waarom 10 minuten, terwijl ik sta te wachten totdat hij zijn auto wegzet? De man kwam na zijn gesprek naar buiten, waarbij ik hem aansprak. Op mijn verzoek om voortaan de auto even iets te verplaatsen zodat de wachtende kan gaan tanken kreeg ik als antwoord: “Ach sodemieter op, looser”. Als antwoord op een in mijn ogen normaal verzoek.

Laatst maakte ik een keer gebruik van de trein en dan verbaas ik me ook over de wijze van communiceren van mensen. Er stond een meisje in de rij bij de baliemedewerkers van de NS. Er werd geld op de toonbank gesmeten. “Amersfoort”‘ zei ze tegen de baliemedewerkster, en direct werd het telefoongesprek weer voortgezet. De baliemedewerkster vroeg haar of zij een enkeltje of een retour wilde kopen, echter het meisje was te druk in gesprek. Ze keek even naar de baliemedewerkster die nog steeds geen antwoord had gekregen. “He, ….. Amersfoort”, kwam het er nog een keer uit. De baliemedewerkster keek nog 1 keer naar het meisje en vroeg beleefd of zij het gesprek wilde beëindigen. Het kwam echter niet bij het meisje binnen. De baliemedewerkster schoof het geld weer terug naar het meisje en drukte op de knop: “Wie volgt? Nummer 36!” Toen had het meisje wel tijd om iets tegen de baliemedewerkster te vertellen. De verwensingen en doodsbedreigingen vlogen over de toonbank.

“Hoelaat?”; vraagt een reiziger aan de baliemedewerkster. “Um… kwart voor elf”; antwoord ze beleefd. “Nee trut, de trein”; krijgt de baliemedewerkster naar haar hoofd geslingerd.

De reiziger vraagt aan de baliemedewerkster een kaartje voor zijn reis: “Goedemorgen, een enkele reis centraal alstublieft.” De medewerkster vraagt: “Naar welk centraal station wilt u meneer?” Waarop de baliemedewerkster  naar haar hoofd geslingerd krijgt: “He, gaan we bijdehand doen?”

Bij de bushalte zag ik een rij mensen staan. Het was druk. In de verte kwam de bus aanrijden. De mensen maakte zich op om de bus aan te houden en er vormde zich zo goed en kwaad een rij. Een ouder echtpaar gebruikte handen en ellebogen om als eerste binnen te komen toen de bus de deuren opende.

Bij Intratuin was ik samen met mijn vrouw op zoek naar een rieten lampenkap. En laten ze het model wat we mooi vonden nou net hebben. Verschillende grootten stonden in het rek uitgestald. In mijn ooghoek zie ik twee bejaarde dames aankomen sjokken. Verder lette ik er niet meer op, totdat de dame met het winkelwagentje een aanslag pleegt op mijn achillespezen. Met een pijn vertrokken gezicht kijk ik de dame aan en vraag de vrouw of zij in het vervolg wil uitkijken. Waarop de vrouw zonder wat te zeggen twee passen achteruit loopt. Ik had de vrouw al uit mijn gedachten gebannen en was weer aan het kijken naar de perfecte lampenkap. Kennelijk had de vrouw een soort aanloop genomen en wederom mijn achillespezen geramd. Nu werd ik echt boos. Op mijn reactie waarom zij niet normaal vraagt of zij even kan passeren antwoordde zij dat ik weg moest gaan. Ze had geen zin om om te lopen.

Dit hoorde ik tijdens het ophalen van familie op Schiphol iemand naast mij zeggen: “Did you have a nice period in Holland?” En het was niet eens tegen een vrouw.😉 Daar moet ik dan wel weer om lachen.

2 reacties op “gewoon normaal fatsoen

  1. Elles Ista-Lodder zegt:

    Hoi Jan,wat geniet ik steeds weer van je verhalen! Maar wat verbaas ik me steeds weer over hoe positief jij in het leven sta! Had ik daar ook ,als nichtje, zijnde een gen van meegekregen! Er gebeuren zoveel negatieve dingen op mijn levenspad ik de positieve dingen vaak niet meer zie! En het feit dat jij iets tegen mensen durf te zeggen als het je niet aanstaat……ik laat het maar zo,want ben bang,dat mensen me uitschelden! Maar bedankt voor jouw stukje positiviteit!

    Liefs je nichtje Elles

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s