Was vroeger alles beter…. Ja?

Hoewel er een aantal huizen gerenoveerd waren of vervangen door nieuwbouw ademde de wijk nog zo als vroeger. Ik snoof nogmaals. Mede door de geur kwamen allerlei herinneringen aan vroeger boven. Ook herinneringen die ik allang vergeten was en die er totaal niet toe doen. In de Iependaal kocht ik als kleine jongen voor 2 cent Belga kauwgums en zakjes zwart-wit, een stuk duimdrop of een stuk zoethout.

Al hollend rende ik altijd naar mijn lagere school, de Pniëlschool, gelegen aan de Strevelsweg. Toch rennend een loopje van een kwartier. Daar voetbalden we met alle jongens van de klas met een tennisbal en twee bakstenen als doel. Er werd zelfs tegen andere klassen op het plein gevoetbald. Had je als klas gewonnen dan won je de plastic cup die iemand ooit eens bij een pak waspoeder had gekregen. Een heuse cup van wel 6 centimeter hoog. Tegenwoordig worden de kinderen met de auto afgezet. Nog net niet wordt de auto het schoolplein opgereden. Als dat zou kunnen gebeurde het ook echt.

Ik rende van de Beukendaal naar de Langewelle, vandaar naar de Achterdonk en de Dreef naar de Groene Hilledijk en zo via het Slag naar de Strevelsweg waar de basisschool stond.

Bij de Vivo in de Eikendaal moest ik wel eens voor mijn moeder Reckit Blauw, ook wel Bommetje Blauw genoemd, en koekjes halen. Die koekjes kwamen uit een grote, vierkante trommel en werden los verpakt in een bruine papieren zak. Tegenwoordig is alles dubbel in plastic verpakt en nog eens met cellofaan afgesloten. Of ik moest Radion wasmiddel en een bus Vim halen voor het schoonschuren van de granieten gootsteen.

Op de Groenezoom was hotel-restaurant Het Witte Paard gevestigd. Een statige, voormalige boerderij. Ik vond dat altijd een gebouw wat totaal niet in de wijk paste. Het was een gerietdekte ouderwetse boerderij in een nieuw jasje. Wel chique moet ik zeggen, dat wel. Op een avond lichtte de hemel oranje op. Het Witte Paard stond in lichterlaaie. Het heeft nooit meer de functie van hotel of restaurant gehad. Na de renovatie kreeg het de functie van wijkcentrum.

Bij slagerij Van Dorp op de Groenezoom moest ik wel eens beleg of vlees kopen. Een keer moest ik speklapjes kopen. Toen mijn moeder die ging bakken stonk de hele keuken naar vis. Bleek dat de varkens vis en vismeel te eten hadden gekregen. Niet te vr… Laat ik het zo zeggen, het was echt niet zo erg lekker.

Brood werd gekocht bij Banketbakkerij Uljee. Een bakker die zijn zaakjes goed voor elkaar had. Een winkel met aan de achterkant een grote garage die omgebouwd was als bakkerij. Van broden tot luxe gebakjes, alles was er te krijgen en met zorg bereid. Tegenwoordig heeft deze bakker een stuk of tien filialen in de regio Rotterdam en omstreken. Bloemen werden gekocht bij buurman Hartog, de bloemist. Daar verdiende ik een zakcentje door de planten in de plantenkas dagelijks met water te sproeien tijdens zijn vakantie.

Aan de overkant van de West Varkenoordseweg lag het rangeerterrein van de Nederlandse Spoorwegen. Ik kan mij herinneren dat bij recyclingbedrijf De Klok de stad Rotterdam ophield. De wijk Lombardije bestond nog niet. In de weilanden, wat nu Lombardije is, ving ik kikkers en kikkerdril. Zodra ik thuiskwam zette ik het emmertje met kikkers en kikkerdril achter het houten schuurtje. Om weken later tot de ontdekking te komen dat door de zon er een soort kikker- en kikkervisjessoep was ontstaan. De stank, daar ging je vanzelf van achteruit lopen.

Een telefoon, laat staan een mobiele telefoon, was er niet. Er waren afspraken; zodra de straatlantaarns gaan branden kom je naar huis. En net zulk werk, zodra tijdens het voetballen op een pleintje in de buurt de lantaarns aangingen renden we op een holletje naar huis. Tegenwoordig hebben de kinderen in groep 6 al een mobieltje. Soms zelfs met abonnement. Dat de ouders na een maand een paar honderd euro af moeten tikken omdat het kind onvoorzichtig is geweest met bellen, bijvoorbeeld naar een klasgenootje die met vakantie in Indonesië is, wordt op de koop toe genomen.

Ook zoiets; zojuist heb ik weer een baal kattengrit en een zak hondenvoer gehaald… juist, in grote plasticzakken. Plastic verzamelen we tegenwoordig in…juist plasticzakken die af te halen zijn bij de lokale Albert Heijn. Als je na een maand de oogst in die plasticzak bekijk dan schrik je echt. 

Dat hondenvoer en het hondenvlees is allemaal verpakt. Tja, vroeger at de hond met de pot mee of die kreeg slachtafval. Schapenkoppen, stukken rib, stukken vuile pens, stukken kippenkarkas, geschoten duiven of hele poten van een geit. Dat was heel normaal. Nu is dat weer ‘nieuw’. Nu heet dat barfen als je hond moeten knagen om zijn maaltijd binnen te krijgen.

Was vroeger dan alles beter? Nou, niet alles, maar toch was er meer harmonie in de samenleving. En harmonie spreekt mij nou eenmaal aan.

Eén reactie op “Was vroeger alles beter…. Ja?

  1. Cecile Kop zegt:

    je hebt volkomen gelijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s