Poffertjes en andere geuren

Ik ben gek op de geur van pannenkoeken, poffertjes en wafels. Zo weeïge, zoete geur. Bij een wafelkraam loop ik altijd met een grote boog voorbij om de hemelse geuren zoveel mogelijk te weerstaan.

Als iets lekker ruikt kan ik daar toch al van genieten; heerlijk wildbraad, een lekkere deodorant, een heerlijke aftershave, bloemen en planten die lekker geuren.

Maar er zijn weleens momenten dat ik de wetenschap bij mensen dat ik van heerlijke geuren houd misbruik. Tijdens de periode dat ik projectleider en docent bij een MBO-school was gebeurde het regelmatig dat ik de leerlingen in de maling nam en omgekeerd. Ik verzorgde onder andere technieklessen. Het technieklokaal lag naast het horecalokaal. Uit het horecalokaal kwamen altijd de lekkerste geuren. Er moest ook af en toe even geproefd worden. Vervelend. Op een zekere dag waren de leerlingen met allerlei technische opdrachten bezig terwijl ik achter mijn bureau zat. Aangezien ik enorme pijn in mijn buik had kon ik er niet onder uit een flinke, zij het stille, gemene, wind te laten. De leerlingen die allemaal druk met hun opdracht bezig waren riep ik naar mijn bureau met de vraag: ”Ruik ik nou poffertjes?” Een vijftal leerlingen kwamen naar mijn bureau en snoven diep. Nee, het was toch iets anders dan poffertjes wat zij roken. Na het snuiven was de lucht wel ‘opgeklaard’!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s