Toverballen en verstrooit zijn

Voordat we met vakantie gaan probeer ik zo veel mogelijk ‘zon te pakken’. Op die manier ga ik zo bruin mogelijk met vakantie. Van ons vijven binnen ons gezin ben ik met het minst pigment gezegend. Ik bruin best snel, maar ik ben geen partij voor vrouwlief, onze twee dochters en zeker niet voor onze zoon. Mijn vrouw is mooi beige. Onze oudste dochter trouwens ook. De jongste dochter is de lichtste van hen, maar ook zij bruint makkelijk. Bij thuiskomst is het net of ik toverballen heb gehad. De jongste dochter is donker beige. Vrouwlief en oudste dochter zijn net hopjesvla en onze zoon is zwart. Zelf ben ik strak aubergine. Eigenlijk is het ongelijk verdeeld. Vrouw en de kinderen zijn slank en ik, ik heb mannentieten cupmaat B. Mijn vrouw maakt zowat een koprol in een tl-buis. Zo slank is zij. En ik, ik weeg 114 kilo. Dan ben ik nog afgevallen ook. Tja, ik voel mij zwak. Vrouw en de kinderen zijn zeker qua eten gedisciplineerd. Terwijl ikzelf alles, maar dan ook echt alles lekker vind. Eten en het bereiden ervan is een grote passie van mij. We eten ook altijd lekker. Is het geen Indisch eten, dan maak ik zelf een heerlijk diner. Ik kan dan ook geen ‘nee’ tegen lekker eten zeggen. Behalve met eten moet ik ook met het huishouden gewezen worden op de taken die uitgevoerd moeten worden. Ik zie het gewoon niet. Al zouden er tien vuilniszakken in de huiskamer opgestapeld liggen, dan zou ik ze gewoon even verplaatsen. Tenzij vrouwlief zegt dat ik die beter maar kan weggooien. Dan staat het gelijk wat opgeruimder. O ja, nou zie ik het ook! Maar af en toe is zij zo verstrooit. Geweldig gewoon! Ik, of wij (degene die er ook bij is) liggen dan werkelijk in een deuk van het lachen. Er wordt bij felle zon doodleuk gezegd: ”Nou Jan, zet je fototoestel even op. Je zit zo met je ogen te knijpen”. Als ik dan het fototoestel pak, ja ik ben echt heel volgzaam, krijg ik te horen: ”Nou, doe niet zo raar”. Vanmiddag nog was ik met mijn dochter en vrouw naar de supermarkt geweest. Even weer wat boodschappen gehaald. Bij aankomst bij de supermarkt had ik de auto geparkeerd en daarna de autosleutels aan vrouwlief gegeven om op te bergen. Na het boodschappen doen komen we bij de auto aan en vraag ik aan haar de autosleutels terug. Prompt krijg ik mijn portemonnee aangereikt. Ik zeg dan niks, pak mijn portemonnee aan en begin al richtend op de auto op mijn portemonnee te drukken. Jammer genoeg gaat de auto niet van slot. Waar ik eigenlijk op zit te wachten is als haar telefoon gaat zij dan de afstandsbediening van de televisie pakt en tegen haar oor houdt en zegt:”Hallo met Febe”. En dan niks.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s