Nadeel

Laatst zei een vriend tegen mij dat de wintersport echt iets voor mijn vrouw en mij is. Je bent er echt even helemaal uit. Nou, dat is voor mij het enige voordeel. Altijd krijg je van die dooddoeners. De omgeving is zo mooi. De natuur is zo prachtig. Skiën is een heerlijke sport. Maar als je niet van skiën houdt is langlaufen misschien iets voor jullie. En, het après-ski is zo gezellig. “Dronken geweest joh”. Het eten is er heerlijk. “Racletten, echt iets voor jou. Heerlijk”. Het is totaal niet koud in de sneeuw. Nou, ik heb nog nooit warme sneeuw gezien! En als ik mijn vrouw de sneeuw instuur dan straf ik haar echt. Gewoon een uurtje in de sneeuw wandelen vind ze mooi, maar een dag in de kou, dus met temperaturen onder de 25 graden Celsius is een straf voor haar.

Stel je gewoon eens voor hoe dat eruit zal zien. Met mijn omvang, ik weeg 0,11 ton, een strak skipak aan. Duhhuh. Lange latten onder. In de stoeltjeslift. De kabels die dan helemaal doorhangen als ik erin zit. Dan lekker starten in de verse sneeuw. Ik ga staan. Zet af. En dan trek ik van die sporen, van die diepe geulen met mijn ski’s waar een ander  geheid niet meer uitkomt als die daarin is beland. En ik ben snel beneden terwijl massa toch traag is…

Als de temperatuur thuis onder de 25 graden is loopt vrouwlief al te bibberen, of heeft in ieder geval een dikke trui aan. Tropisch meisje hè. Vakanties vieren wij dan ook in een land waar de temperatuur toch gauw zo’n 30 graden is. Dan komt ze echt tot leven.

Aquaparken zijn ook een crime voor mij. Van die parken met megaglijbanen of van die banen waar je met een band of een rubberbootje vanaf glijd.

Echt ik ben niet eng, ik ben alleen bang in mijn zwembroek. Probeer gewoon dat beeld nog eens voor de geest te halen: 0,11 ton geperst in een zwembroek. Dat ziet er toch niet uit. Strakke speedo aan. Net twee kegelballen in een knikkerzak. Geen gezicht. Maar goed, in zo’n rubberboot een glijbaan af. Volgens mij, als ik in zo’n rubberboot ga zitten klapt die of ik heb zoveel baancontact dat de rubberboot kapotschuurt. Gewoon van de glijbaan af dan, zonder een hulpmiddel. Bij zo’n glijbaan moet je altijd tussenruimte houden om gevaarlijke situaties te voorkomen. Nou, ben ik dan eindelijk aan de beurt. Het meisje van tien wat voor mij is vertrokken haal ik door mijn gewicht te gemakkelijk in. Door de enorme snelheid knikker ik die bij de eerste bocht er zomaar uit. Kan ik echt niets aan doen. Uiteindelijk kom ik op het water neer en door die enorme snelheid stuiter ik diverse keren op het water alvorens het bassin al stuiterend te verlaten. Ik zweef over het hekje waar Japanse toeristen foto’s van het voorval maken onder uitroepende kreten als ‘Free Willy, Free Willy’, om vervolgens buiten het park te belanden. Nee, mij niet gezien. Soms heeft mijn grote omvang een klein, zeer klein nadeel. Maar ja, voor mijn interim werk zoeken ze wel vaak een zwaargewicht…😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s