Start van een nieuw jaar

Oudejaarsavond lag ik waterpas. Vrouw ziek, zelf ziek. Met waterogen en zweterig besloot mijn vrouw om half tien dat het niet meer ging, ze ging naar bed. Daar zit je dan. In je uppie op de bank stom voor je uit te kijken. Voor wie bleef ik eigenlijk wakker? Om het vuurwerk om twaalf uur te kunnen zien? Ik hoestte alsof ik jaren lang in een kolenmijn had gewerkt en dagelijks twee pakjes zware Van Nelle had gerookt. Het had wat weg van het blaffen van een zeehond met paringsdrift.

Kwart over tien gooide ook ik de handdoek in de ring. Ik kon het niet meer opbrengen om tot twaalf uur op te blijven.

Voorzichtig gleed ik onder de lakens waar ik werd verrast op een warmte alsof er een radiator van een racewagen in lag. Allemachtig dit was echt warm. Niet veel later was ik onder zeil.

Twaalf uur. Er was een knal alsof het huis van de buren ontplofte. Ik zat rechtop in bed en hoestte direct mijn longen onderste boven. Met als gevolg dat ik het gevoel had alsof ik een bak zand op had. Hoestend en proestend probeerde ik de slaap weer te vatten. Het lukte nog ook, ondanks de knallen.

Een paar dagen later, nog steeds beroerd, ontdek ik de onaangeroerde zak oliebollen. Spetterhard waren ze inmiddels. Ook voor Jan Noppie gekocht. Je kon er een raam mee ingooien.

Zonde eigenlijk. Ik ben best gek op oliebollen rond deze tijd van het jaar, maar spetterharde oliebollen is ook niks.

Na een paar dagen ben ik weer actief op mijn kantoor. Nog steeds wel hoestend, maar ik ben weer bezig. Diverse trainingen inplannen, afspraken maken, mensen bellen, kortom er is weer wat bedrijvigheid. Maar echt druk is het nog niet. Is eigenlijk altijd de eerste twee weken van januari zo.

Maar ik wil aan de gang, buffelen. Geld verdienen.

Ik weet dat het goed komt, maar altijd die stilte vooraf maakt mij altijd onrustig. Daar komt nog bij dat het weer van de afgelopen dagen echt troosteloos te noemen is. En, het vooruitzicht is dat dit nog wel een aantal dagen zo zal blijven. Enige verandering is dat het koud gaat worden.

Als ik dit zo teruglees zie ik somberheid. Ik ben duidelijk toe aan voorjaar of zomer, warm weer. Winter is lekker hoor, als het maar vriest en als er maar sneeuw ligt. Kortom, als het een echte winter is. Sleeen of schaatsen met koek en zopie. Dat zijn nog eens winters. Niet zo’n verkapte herfst met veel regen en donker weer.

Zomer, dat is wat ik wil. Gisteren ook weer geïnformeerd of we onze vakantie weer in Frankrijk door kunnen brengen. Gaat zeker lukken. Ik zie het nu al weer voor me: naar het bakkertje en mij verbazen over het vertrouwen wat mensen daar hebben. Werkelijk, in een bezoek heb ik mijn ogen uitgekeken. Er waren drie mensen voor mij en ik zie het volgende schouwspel: oude vrouw koopt twee stokbroden en een pain complet. Vervolgens slaat het bakkersvrouwtje het bedrag aan. De oude vrouw overhandigd haar portemonnee en het bakkersvrouwtje rommelt er wat geld uit en doet wisselgeld terug in de portemonne. De volgende klant besteld een stokbrood en begint een cheque uit te schrijven voor een bedrag van tachtig cent. De laatste klant wil drie stokbroden, vier croissants, wat merengues en iets voor bij de koffie of zo. Het bakkersvrouwtje slaat het bedrag aan en zonder te betalen groet de man en loopt de bakkerij uit. En toen was ik… Lekkere vooruitzichten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s