Een ongelukje

Een leuke dag in het vooruitzicht; de trouwdag van haar beste vriendin. Weken vooraf was er al de voorpret met het kopen van een nette jurk, nieuwe schoenen en een bijpassende tas. Manlief mocht, nee moest, met regelmaat mee naar Utrecht, Breda en Rotterdam om juist die outfit te vinden. Heerlijk die dagen.

Je zal het altijd zien, mannen bederven de leuke dag altijd door uitgerekend nu ziek te zijn. Manlief zag er niet bepaald fris en fruitig uit. Hij klaagde al een aantal dagen over misselijkheid en pijn in zijn buik. Maar ja, als een beste vriendin  trouwt  kun je niet wegblijven op deze speciale dag. De gehele dag kon manlief zich ‘groot’ houden maar tijdens de receptie kon hij het na een kop koffie niet meer houden en gebeurde het onvermijdelijke. Zijn buik borrelde en rommelde dat het een lieve lust was. Hij fluisterde zijn vrouw in het oor dat hij met spoed naar het toilet moest, want dit was echt niet normaal. Vlak voor het toilet liep de stront hem letterlijk de broek in. Alsof er een euro in zijn naad zat schuifelde hij het toilethokje in. Tja wat doe je dan? Hij trok zijn broek uit en met veel omhaal werd de onderbroek tussen duim en wijsvinger van de billen gepeld.  Zorgvuldig werden de billen met water uit de toiletpot gewassen. Met toiletpapier droogde hij zijn billen zo goed en zo kwaad als het maar kon af. Maar wat doe je met zo’n niet zo’n witte onderbroek? De onderbroek werd na het doortrekken van het toilet omslachtig en met veel omhaal in de wasbak ‘schoongeflodderd’, drooggewrongen en in handdoekpapier gewikkeld. Met de onderbroek tot een zo klein mogelijk propje gevouwen bereikte hij de tafel waar hij met zijn vrouw bij een aantal vrienden en familieleden van de bruid waren aangeschoven. Omzichtig deed hij de onderbroek in de tas van zijn vrouw.

De buikpijn bleef. Hij zweette dat het een lieve lust was. Doorgaan met deze avond was onmogelijk. Je vrouw vertellen om nu weg te gaan was eigenlijk ook onmogelijk. Hij maakte zijn vrouw erop attent dat het zo echt niet langer ging. Hij wilde, nee hij moest nu echt naar huis. Als een oude man schuifelde hij achter zijn vrouw aan. Samen groetten zij het bruidspaar en verontschuldigden zich voor hun vroege vertrek. Ze liepen richting parkeerplaats waar de auto stond. Tijdens de autorit vertelde de man wat hem overkomen was. Verbaasd vroeg de vrouw waar hij dan zijn onderbroek gelaten had. ”Bij jou in je tas” antwoordde de man. “Maar lieverd, ik heb helemaal geen tas bij mij vandaag”; antwoordde ze verbaasd.

Tja dit soort verhalen, daar mogen ze mij voor wakker maken. Heerlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s