Nakal

Daar sta ik dan, volledig leeg, alleen, met de schep in mijn hand. De regen komt met bakken naar beneden.

Gelukkig is er niemand van het gezin die mijn werk kan zien. Een traan rolt over mijn wang, en nog een en nog een. Ik verman mijzelf en langzaam begin ik in de tuin met het graven van een ovaal gat. De grond is helemaal doorweekt.

Met uiterste precisie, want dat moet vind ik, graaf ik een net gat. De kanten netjes recht afgestoken. De plaats zorgvuldig uitgezocht, pal naast de kronkelhazelaar bij de klimop. Een laatste meting, een laatste schep grond haal ik uit het gat. Ik moet eraan geloven, langzaam ga ik mijn vervelende weg naar de plaats waar die pluizige oude poes bewegingloos ligt. 17 was Nakal, een mooie leeftijd en toch veel te snel dood. Niet ziek, geen lijdensweg, alleen maar oud. Langzaam loop ik de trap op. We hebben haar in een handdoek gewikkeld en op zolder gelegd in afwachting van het graven van een gat die ze als laatste plek krijgt. Ik wil niet, maar het moet.

Ze weegt werkelijk niks.

Gisteren zat ze wat wezenloos voor haar etensbak een beetje, als ware zij dronken, heen en weer te wiegen. Tijdens het aaien over die oude kop verloor ze haar evenwicht, maar ging toch weer staan. Een paar uur later ging ook het staan niet meer. We hebben haar comfortabel op een kussen onder het bureau gelegd. Pluis, de jonge kater, vond het wel prachtig, de oude Nakal liep niet meer voor hem weg, een mooie gelegenheid om met die bewegende staart te spelen. De ondeugd.

’s Nachts heeft Nakal haar laatste adem uitgeblazen.

Inmiddels sta ik weer bij mijn gegraven gat met Nakal in mijn handen. Nog steeds lekker pluizig. Maar bewegingloos en koud. Met zorg leg ik haar in haar laatste plekje bij ons in de buurt. Ik aai haar nog één laatste keer. Met uiterste precisie vul ik het gat weer op. Ten teken dat ze daar ligt plaats ik een paar mooie grote vuurstenen uit Frankrijk op haar plekje.

Voor de allerlaatste keer neem ik afscheid: “Dag Nak.”

2 reacties op “Nakal

  1. Carola zegt:

    Zoals altijd prachtig geschreven. Zelfs ik kreeg er een traan van

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s