Tijdschrift op maat

‘Hakken om op te flirten’. ‘Lipstick om te zoenen’. ‘Keurig koppel huurt een meisje erbij’. ‘Gelukkiger dan ooit’. ‘Ik ben als het ware een alfamannetje op hakken’. Zomaar wat koppen van de tijdschriften van mijn vrouw. Het zegt mij niets en ik wil niet eens dat het mij wat zegt. Hele verhalen staan er in over hoelang lipsticks op je gezicht blijft zitten. Wat de lipstick doet in de regen. En ja, hoe de lipstick zich houdt als je een of je vent een zoen geeft.

Hele fotoseries komen voorbij van een naakte vrouw met een sjaal om van een of ander merk. Een vrouw met niets anders dan een stuk vitrage om zich heen met de zon in haar rug, maar wel met nieuwe armbanden van merk ‘Y’ om haar arm.

Dan ineens verschijnt er een reportage van een vrouw die haar man vijf jaar geleden verloor en gewoon haar leven weer heeft opgepakt. Jaha, ze is gewoon verder gegaan met haar leven. Vijf pagina’s behelst de reportage.

Dan weer een reportage van vijf vrouwen die eerst een andere baan hadden en vervolgens een nieuwe baan in een andere sector hebben gevonden. Wauw!

Ik heb niets met dit soort tijdschriften. Geef mij maar bladen met koppen als ‘Het wijnseizoen’; ‘Au marché: het lekkerste van Cannes’ of ‘Saint-Tropez aan uw voeten’. Reportages over worsten, kazen en beenhammen van een bepaalde streek. Over een schrijfster die Nederland verruilt heeft voor het Franse platteland. Over de lekkerste wijnen vanuit een bepaald departement of over de verkoopprijzen van gites en een enkel châteaux. Dat zijn onderwerpen die mij in hoge mate aanspreken.

Voor elke doelgroep is er wel een blad.

Uren kan ik ‘verdwalen’ in mijn tijdschriften. Ik zie het gewoon voor me: Jan Brand, schrijver in Frankrijk, verteld over zijn mas op de heuvel met uitzicht over kronkelende beekjes, koolzaadvelden en wijngaarden. Ik kan zo heerlijk wegdromen bij die gedachte. Ik zie mij al zitten op het terras van mijn boerderijtje op die heuvel en daar zit ik dan achter mijn werktafel te schrijven over de dingen die ik meemaak in Frankrijk, uitkijkend over een dal met aan de zijkant van het huis een bos waar ik af en toe mag jagen. In het ochtendgloren treed er een ree met haar reekalf uit het bos en kijkt nietsvermoedend om zich heen. Aan de achterkant van de boerderij een groot terras met een stenen tafel onder een grote olijfboom. Een stuk land is klaar gemaakt voor groenten, kruiden, olijf- en fruitbomen. Een ander stuk is omheint zodat de honden daar lekker kunnen ravotten. De temperatuur ligt ongeveer rond de dertig graden. Als een grootgrondbezitter wandel ik over ons domain. In de verte zie je de paarse gloed van de lavendelvelden. De honden liggen dromerig voor zich uit te staren in de schaduw van de overhangende overkapping van het huis. Onze poezen schooieren rond de boerderij op jacht naar muizen. De kinderen zijn voor een paar weekjes op bezoek en plonzen in het zwembad. Even later zijg ik in een fauteuil neer en pak een fles Grenache-rosé om mijzelf weer eens in te schenken. Vrouwlief ligt in bikini, op een ligbed in de volle zon, bij een temperatuur van 35 graden bruiner te bakken dan wat ze al is.

Tja, ik droom maar verder en neem nog maar een slok van mijn inmiddels lauw geworden koffie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s