Geluk zit in hele grote dingen (maar ook in kleine)

Al enige tijd heb ik een geanimeerde e-mailwisseling met een jonge vent van 25. Hij is communicatieadviseur bij een groot bedrijf. We reageerden op elkaars blog en zo is er de e-mailwisseling ontstaan. Hij aan de start van het leven, ik halverwege, volgens hem aan het eind, een nuanceverschil. En dan krijg je discussies over vakanties. Ik verkies de rust, de ruimte. Hij verkiest het eiland Terschelling, ook mooi, maar hij is wel graag in contact met de rest van de wereld via social media. Tijdens mijn vakantie zet ik alles uit. Rust, niet gestoord worden tijdens mijn momenten van geluk. Geluk, ook een discussie punt van onze e-mailwisselingen. Hij vroeg mij wat geluk is. Waarschijnlijk omdat ik hem geschreven had dat hij in sommige gevallen geluk ook af moet dwingen. Gaan voor je kansen. Actief bezig zijn met geluk, maar het ook op je af laten komen. Tijdens mijn vakantie in mijn geliefde Frankrijk heeft hij mij met zijn vraag wat geluk dan is aan het denken gezet. Hoe dwing je geluk af. Hoe laat je geluk naar je toe komen? Wat is geluk dan?

Geluk is voor mij het besef dat ik enige jaren geleden met een vervelende aandoening met spoed naar het ziekenhuis moest, waarbij het ook nog kantjeboord was of ik het zo halen. Met dat besef daarna thuis in een regenbui lopen en zien hoe de druppels over je bril de boel wat wazig maken en al stampend door de plassen als een klein kind richting huis loopt, dat is pas geluk.

Geluk is voor mij op een terras van een Frans huis zitten met een glaasje cider of een glaasje wijn, sigaartje erbij en dan een sprong reeën over de heuvel zien trekken. Niet veel later een vlucht grijze patrijzen over diezelfde graanstoppel of twee vossen zien sluipen.

Of samen met je meisje waar je mee op school zat en nu al weer onnoemelijk lang getrouwd bent over het strand wandelen, poedelend met de voeten in het water en zoeken naar een bepaalde kleur schelpen. In elkaars armen in het zand naar de ondergaande zon kijken en zien hoe die gloeiende ploert in zee zakt en de laatste ring van hitte in zee zien zakken.

Geluk is ook een hemelse wip maken en elkaar dan lachend aankijken. We kunnen het nog steeds, en hoe!

Geluk is ook die ondernemer ontmoeten die gelijkgestemd is en je wilt laten zien hoe je net als hij een enorme omzet kan realiseren.

Langs het strand lopen en daar een man zien met de nodige tatoeages met naast hem, lopende op plastic sandalen,een vrouw met een snor die je met een biels niet lelijker geslagen krijgt en dan realiseren dat je het helemaal niet slecht getroffen hebt met je meissie.

Geluk is ook in Frankrijk over een erebegraafplaats van de Gemenebest lopen en dan compleet zo overdondert worden dat de tranen over je wangen biggelen doordat je niet alleen de zerken ziet met de inscripties met naam, leeftijd en rang, maar ook de blije gezichten van die jongens ziet omdat zij weten dat ze niet vergeten worden. Als je daar leest: “They shall not grow old as we that are left grow old, age shall not weary them not the years condemn; at the going down of the sun and in the morning we will remember them”; dan besef je pas hoe gelukkig je bent.

Op een brocante lopen en precies die oude wandkoffiemolen zien liggen waar je al jaren naar op zoek bent. Als je aan de Franse meneer vraagt wat dit ding kost en hij 17 zegt weet je dat je weer geluk hebt omdat een paar kraampjes terug er een vergelijkbare koffiemolen lag met een iets ander tafereeltje erop waarvoor de koopman het dubbele vroeg.

Geluk is ook van je hobby deels je beroep kunnen maken en dan ‘noodgedwongen’ een terreinwagen nodig hebben, hoe groot of klein die ook zal zijn. De tijd zal het leren.

Geluk is ook je kinderen in goede gezondheid en met fijn werk ouder zien worden en zien genieten van kleine en grote dingen.

Geluk is ook lekker kunnen schijten met uitzicht op een weiland nadat het een paar dagen even niet lukte door een teveel aan stokbrood en croissants. Is dat geluk? Het uitzicht met het weiland maakt op dat moment geen reet uit. Het feit dat het poepen van een leiendakkie gaat, is dat dan geluk? Nou reken maar!

Als aanhanger van Dyonysus houd ik van lekkere wijnen, een heerlijke cider, een goede cognac of een single malt whisky. Als je dan iemand ontmoet en eens van zijn verzameling van 26 verschillende whisky’s mag proeven, dan heb je geluk. Maar ook houd ik van lekker eten. Lekkere rillettes, heerlijke ‘snackjes’ die als een basaltkei op je maag liggen of volgestopte worsten en dan het liefst zelf gemaakt. Als je dit dan tegenkomt overvalt mij een gevoel van geluk.

Kennismaken met een vlotte advocate, begin dertig. Ik krijg een slap handje toegestoken: “Josine van Walden Piermont, advocate”. Ik geef haar een bankschroefhand en geef haar mijn naam en titel: ‘Jan, Bourgondiër”. Ze kijkt mij aan, is stil en zegt vervolgens: “Maar ik ben echt advocate”. Ik bezweer haar dat ik echt een Bourgondiër ben waarop zij mij vertwijfeld aankijkt en zegt: ‘Huh?” Geluk is hier dat ik niets geef om titels, echt helemaal niets.

Maar hoe dwing je geluk af? Tja, eigenlijk bedoel ik geluk een beetje helpen. Sommige dingen moet je willen zien als geluk, en dan is het wijs om daar op te anticiperen.

Geluk zit in hele kleine en in hele grote dingen. Geluk is een gevoel, een gemoedstoestand. Geluk moet je ook willen zien, willen meemaken en ervaren. Niet voor iedereen is dit weggelegd. Maar het is heerlijk als je gelukkig bent. Ik weet hoe dat voelt. Wat een geluk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s