Veranda

Gisteren zag ik hem. Samen liepen we het tuincentrum in en net voor de ingang stond ie. Precies zoals ik hem wil. Niet recht-toe-recht-aan, maar ietwat schuin. Hij zou precies bij ons vanaf de tuinpoort tot het huis passen. En ja, schuin. Met oude of Franse dakpannetjes erop. Lijkt me prachtig. Ook als het wat regent kun je gewoon buiten blijven zitten. Glaasje wijn of een pastis erbij. Laptop erbij en al schrijvend en af een toe een wind of een boer latend zit je dan beschut tegen zon, regen of wind toch lekker buiten. Bij kou zou je een terrasverwarmer kunnen plaatsen. Nee, dat is eigenlijk niets voor mij, een vuurkorf past beter. En als ik dan toch bezig ben met het fabriceren van mijn veranda kan ik gelijk zo’n Frans ruw uitziende muur metselen. In gedachten zie ik het al helemaal voor me. Ik heb er veel voor over om onze tuin een wat mediterrane uitstraling te geven.

Al mijmerend struinen we door het tuincentrum. Hier en daar zie ik leuke planten en bomen. Mijn hart maakt een sprongetje bij het zien van zo’n dikke, oud uitziende olijfboom. Mijn hart maakt een nog feller sprongetje bij het zien van de prijs. Da’s duur! Febe ziet mijn teleurstelling en dirigeert mij naar de kleinere olijfboompjes met ook wat kleinere prijzen. Ik kijk haar aan met een vragende blik zoals ook Dibbes een van onze honden ook vaak doet. Alleen kan ik mijn oren niet zo omhoog zetten, maar verder straal ik trouw en vriendelijkheid uit. Ja, het mag. Ik mag een klein olijfboompje uitkiezen. Dat ik al een kleine palmboom in de kar heb staan moet ze volgens mij toch gezien hebben. Maar gretig zoek ik er eentje uit. De stam, ongeveer twee centimeter dik, oogt gezond. Er zitten ook al kleine olijfjes aan. Na het afrekenen lopen we weer naar de uitgang of eigenlijk de ingang, weer langs ‘onze’ veranda. Ik kwijl nog net niet. Maar ik schiet wel bijna vol bij de aanblik van ‘mijn’ veranda.

Eenmaal thuisgekomen jas ik met de nodige inspanning de pruimenboom-die-nooit-geen-vruchten-draagt uit de tuin. Op zijn plek, een prominente plaats, plant ik het olijfboompje. Ik doop hem, met wat water en zegen hem in, wens het boompje voorspoedige en gezonde groei. Wellicht brengt dat geluk. Dat hij maar snel groot en dik mag worden, net als ik. De palm, net vijftig centimeter hoog, laat ik nog even in de pot om te zoeken naar een geschikte plaats. Het kaartje met de beschrijving pluk ik uit de pot en met aandacht lees ik de verzorging. Deze palm kan vorst tot -20 graden Celsius verdragen en kan vijftien meter hoog worden. Ook de palm wens ik een snelle groei toe.

Een vijftien meter hoge palm, een dikke olijfboom, een mediterrane muur, een veranda, ja dat oogt echt zuidelijk. Door de stank schrik ik op uit mijn gemijmer. Dibbes zit naast mij naar de palm te kijken en heeft net een vieze stinkscheet gelaten. Pfffffff… wat een putlucht, een groene wolk stijgt naast hem op. En maar hopen dat de palmboom ook tegen vieze luchten kan (maar dat stond niet op het kaartje).

 

 

Eén reactie op “Veranda

  1. Tuincentrum zegt:

    Bedankt voor de tijd neemt om dat te bespreken, ik voel me echt sterk over en liefde meer te leren over dit onderwerp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s