Steenkolen Frans

Moet ik ineens aan denken: een paar jaar geleden op het punt van vertrek uit Ile D’Oleron, een eiland  voor de westkust van Frankrijk, besluiten we nog even naar de hypermarché (enorme supermarkt) te gaan om voor de lange terugreis croissants en ander Frans proviand in te slaan. Met een tas vol boodschappen besluit ik om toch nog even te gaan plassen. Na twee weken is mijn Frans weer wat opgekrikt, dus ik ben niet bang voor een conversatie. Ook niet met een Fransman in het toilet. Staand voor een pisbak komt er een Fransman naast mij staan. Met de schaamschotten tussen ons in hoor ik de man zijn gulp openzippen. Een geweldige kreun en prompt houdt de man met beide handen de schaamschotten aan weerskanten van hem vast. ‘Hangt die vent hem in het water of zo’ denk ik nog. Het geluid wat ik hoor is alsof er een volle emmer water in een volle badkuip wordt gestort. Laten we zeggen dat het aardig plonst. De man begint in voor mij onbegrijpelijk Frans te lullen: ”C’est une vache qui ri. Avec fromage de champignon. Oui! Avec grote blote poten. Et une pomme du beurre tussen de benen. Non, un frikadel avec mayonaise hangt daar tussen. Oui. Et un punaise de messing dans la batterie. Le maire est un cheval. Mais non, la fille c’est un garçon avec un zonnebril. C’est un homofile ou une travestiet. Oui, oui! Sur ile D’Oleron. Avec un cognac de Remi Martin. Et une maillot de baigne pour le zwembad. O la la!” Ik kan er werkelijk geen touw aan vast knopen. In de boeken van Peter Mayle, een naar Frankrijk geëmigreerde Engelsman, en van Ilja Gort, de Nederlandse reclameman die een wijnchateaux in de buurt van Bordeaux heeft, had ik gelezen dat als je maar af en toe binnensmonds gromt zo van: ”Bwahhh” en af en toe ”Oui” zegt en daarbij je schouders ophaalt dat het goed komt. Dus terwijl de Fransman maar doorratelt zeg ik met tussenpozen een soort binnensmondse oerkreet: ”Bwahhh… Ici?… Oui!” Nadat ik dit gezegd heb ziet de man dat ik hem ‘begrijp’. Ik voel kennelijk met hem mee. Eindelijk iemand die naar hem luistert! Omdat ik echt ben uitgeplast loop ik naar de wasbak, was mijn handen en groet de man. Febe stond al een tijdje op mij te wachten en zei: ”Nou, dat duurde lang.” ”Tja” zei ik. ”Met een Fransman gesproken.” ”Wat zei hij dan?” wilde Febe weten. ”Geen idee. Ik heb er geen woord van verstaan.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s