Nederlanders in Frankrijk… oeh!

Het is bijna weer zo ver: vakantie. En weer gaan we richting douce France.

Meestal zoeken wij plekken op waar geen of zo min mogelijk Nederlanders zijn. De goede niet te na gesproken. Waarom? Zodra we op een vakantiepark, een camping of een bijzonder dorp of stadje zijn beland om een stuk Franse cultuur op te snuiven word je geconfronteerd met herrie. Herrie van Jan Smit, herrie van Frans Bauer of die vent uit 020 met zijn hoedje met het geluid alsof hij zijn stoflongen aan het gieren is. Want altijd moeten andere Nederlanders mee kunnen genieten van deze ‘prachtige’ muziek. Er wordt gepraat, geen probleem. Maar er wordt hard gepraat, iedereen mag meegenieten. Nederlanders zijn altijd zo nadrukkelijk aanwezig. ”Nee, Henk, kijk noh. Dur loop sou un frau met soon tas van Loewie Foe-i-ton. Schitterend. Prachtig. Kijk dan Henk.”

Wij, als gezin, proberen op te gaan in de Franse massa. Als we een terrasje pikken neem ik nogal eens een Pastis. We steken ons hand uit het geopende autoraam als wij in een file willen invoegen. We kopen geen AD maar het plaatselijke Franse sufferdje. Al is dat alleen maar om de weersverwachting voor de komende dagen te kunnen zien. Het liefst loop ik net als Ilja Gort, de prijswinnende, wijnmakende Nederlander in Frankrijk, met een alpinopet. Maar dat staat Febe niet toe. Dat vindt ze te gek.

Kijk naar Nederlanders op een vakantiepark of een camping. Geef hen ook maar een klein beetje ‘ruimte’ en zij pakken de barbecue en proberen net als in India het dode vlees ritueel te verbranden. “So lekker tog, Toosss?”

Het liefste zie ik onszelf permanent in een Franse mas of een oud châteaux wonen. Met een verkleurde 2CV-bestel op het erf, een veld met druivenranken, drie honden en natuurlijk een gebiedje eromheen met een bordje chasse-gardée.  Af en toe een boek schrijven over het leven zoals het is. Mijn hemel wat wil een mens nog meer?

Ik moet ineens denken aan keer dat ik bij het plaatselijke bakkertje croissants ging halen en er een Nederlandse vrouw voor mij was en haar bestelling doorgaf. ”Uh…, twee Pijn. Twee! Het bakkertje deed zijn best en pakte twee broden en legde deze op de toonbank. ”Nee, …God hoe heten die krengen ook al weer? O ja, twee Pakket!” Nu nog wat luider, de vrouw dacht zeker dat de bakker doof was: ”Twee Pakket!” Dat de bakker twee stokbroden neerlegde vond ik al verbazingwekkend. Ik zag het al voor me: dat de bakker uit een postzak van TNT-Post twee pakketjes pakte en neer zou leggen op de toonbank. En dan die vrouw maar zeggen: ”Die Fransen, ze luisteren zo slecht.”

Af en toe schaam ik mij dat ik Nederlander ben. Niet vanwege het feit dat ik op vakantie ben, maar voor sommige landgenoten die tijdens mijn vakantie daar óók aanwezig zijn. Bij de pizzeria op het vakantiepark was het vandaag weer raak. Het meisje achter de toonbank groette beleefd: ”Bon soir madame” De hork antwoordde: ”Hai…, em… drie pizza’s. Van die daar.” Het meisje vroeg beleefd of de hork haar bestelling wilde herhalen. De hork snapte weer niks van het meisje en herhaalde haar bestelling weer in het Nederlands.

Het meisje vroeg beleefd in het Frans of zij de voornaam van de hork mocht weten. Zodra de bestelling klaar was kon het meisje de naam van de vrouw afroepen als de bestelling klaar was. Aangezien de hork geen woord Frans, zelfs geen ‘goedenavond’ in het Frans verstond antwoordde zij: ”Hè…, wat?” Het meisje probeerde het in het Engels, alleen bood ook dat geen soelaas. Door de hork werd een soort pantomime opgevoerd, waaruit het meisje, knap genoeg, een bestelling kon opmaken. De hork kreeg beleefd een bonnetje met in plaats van haar naam en de bestelling een nummer en haar bestelling erop. ”Ja, dankjewel”. Toen de bestelling klaar was had de hork geen idee wat het meisje van de pizzeria riep, en zeker niet tegen wie. Met veel omhaal waren er omstanders die de hork duidelijk maakte dat als zij vandaag nog wilde eten zij haar bestelling wel aan de toonbank af moest halen. De hork nam haar bestelling in ontvangst en riep nog ”Howdoe”. En dat zijn dan de mensen die hun mond vol hebben over aanpassen en inburgeringcursussen van buitenlanders.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s