Slechte wijn behoeft geen krans, slechts een verbodsbord

Met regelmaat rijd ik speciaal naar België of Noord-Frankrijk om er een leuke dag of een korte of langere vakantie door te brengen en tegelijkertijd wat wijn of cider in te slaan. Of eigenlijk gaan we voor de wijn en omdat het toch een fors stukkie rijden is maken we er een leuke dag van.
Met zorg wordt de wijn gekozen. Grenache-rosé en Normandische cider zijn toch wel bij mij de favorieten. Af en toe vragen gasten wel eens: “Goh Jan wat een heerlijke wijn. Welke is dat?” Na enig peinzen, fronsen en nadenken zeg ik dan: “Mwah, um.. rood.”
Zondagmiddag. Het is lekker stil in de buurt. De kinderen uit de buurt zijn weg of spelen ergens anders. Stilte is wat de klok slaat. Heerlijk! Het is zonnetje is behaaglijk warm. Eén van de eerste lekker warme dagen van dit jaar. Het zonnetje brand op mijn kale bats. Ik zit met een Cote-en-Provence-tijdschrift lekker thuis op het terras wanneer ik echt lekkere trek krijg in een goed glas wijn. En aangezien er een rustgevend voorraadje staat waar er altijd wel wat flesjes lekkers klaar staan pak ik achteloos en eigenlijk zonder er verder aandacht aan te schenken een fles. Ik ontkurk hem…, schenk een glas vol…, doe de kurk half op de fles… en loop weer naar mijn plekje op het terras. Tot zo ver niets ergs. Ik nestel mij weer in mijn stoel…, sla mijn tijdschrift weer open… en breng het glas naar de mond…, neem een flinke slok… Kanarie zeg! Zo, daar had ik totaal niet op gerekend! Ik had net zo goed een fles WC-eend leeg kunnen zuipen. Bij die fles wijn vergeleken smaakt dat waarschijnlijk nog lekker ook. Uilenzeik van de ergste soort! Bwah gluhg.
Aangezien ik met regelmaat wel eens een flesje wijn krijg voor een lezing of een training staan er inderdaad best wel wat flessen wijn, maar dat er zulk bocht tussenzit verbaast mij. Juist omdat de mensen die mij kennen weten dat ik van een GOED GLAS WIJN houd is deze misser bijzonder te noemen.
De smaak? Tja, hoe beschrijf ik die? Uhm… macaber. Als van een natte handdoek die drie weken in een plastictasje heeft liggen rijpen. Als van een vieze onderbroek die door iemand een paar weken geleden is vergeten in een fitnessruimte en goed op smaak is gekomen. Als van slechte compost met te erge aardse tinten. Mijn gezicht misvormt bij die slok. Wrang. Zuur. Muf. En ik slikte hè. Ik slikte zonder na te denken gewoon door. Smerig gewoon, walgelijk. En een afdronk… als van een oude, doorweekte krant. Hier maak je zelfs geen stoofperen mee aan anders worden die blauw. Ik heb de inhoud van de fles direct door de gootsteen gelanceerd. Misschien dat de leidingen hierdoor goed ontvet zijn. Dat is het. Verf zou je hiermee af kunnen bijten. Echt bij zo’n fles zou een verbodsbord moeten staan.
Van pure ellende heb ik een AOC-cider opengetrokken, dat is dan zo’n lekker slobberwijntje. Zoetig. Appelig, met toch een fris belletje er in. Een verademing. Zucht.
Voor de zekerheid zet ik het hier nog even in dit artikel: ik houd van EEN LEKKERE, GOEDE WIJN. Zo die staat.

2 reacties op “Slechte wijn behoeft geen krans, slechts een verbodsbord

  1. P. Boon zegt:

    Jan wat is dat vies ik kan het mij best voorstellen daar ik ook van fanatieke drinker ben van een goede wijn heb jij de Biesboschwijn al eens geproefd die uit Werkendam komt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s